- Written by Σπύρος Πέττας
Αφιέρωμα Yifei Ye: μεγαλώνοντας στο Le Mans…
του Σπύρου Πέττα
Η ιστορία του νικητή του Λε Μαν του 2025, Γιφέι Γιε, είναι, αν μη τι άλλο, μια ιστορία αυταπάρνησης και πίστης στον εαυτό του.
Από μικρή ηλικία μετακόμισε μόνος του στην Ευρώπη, και συγκεκριμένα στη Γαλλία, αφού κατέκτησε αρκετά εγχώρια πρωταθλήματα καρτ στην Κίνα, προκειμένου να αναζητήσει μια καλύτερη για την αγωνιστική καριέρα του, τύχη.
Στη Γαλλία ο Γιφέι, από όλα τα μέρη έμενε στο… Λε Μαν, μια μυθική τοποθεσία που έμελε να σημαδέψει το πεπρωμένο του. “Από το σπίτι που έμενα μπορούσα να διακρίνω την περίφημη καμπή Tertre Rouge. Έτσι ήξερα ότι το μέρος υπήρχε πραγματικά, και ότι δεν ανήκε μονάχα στη φαντασία μου” διηγείται ο ίδιος.
Σε ηλικία 15 ετών το 2015, ο Γιε συμμετείχε για πρώτη φορά στο πρωτάθλημα μονοθεσίων της γαλλικής F4, ένα πρωτάθλημα στο οποίο εκείνη τη χρονιά έτρεχε και ο ταχύτατος, μετέπειτα πιλότος της Porsche, Τζούλιεν Αντλάουερ.
Το 2016, έπειτα από ένα μόλις χρόνο εμπειρίας σε κατώτερες κατηγορίες μονοθεσίων, ο Γιε κυριαρχεί στη γαλλική F4, νικώντας σε 14 αγώνες και τερματίζοντας το πρωτάθλημα με πάνω από 100 βαθμούς διαφορά από τον δεύτερο.
Εκείνη την εποχή γνωρίζει τον συμπατριώτη του Κονγκφούι Τσεν, που με τη σειρά του τον συστήνει στον πατέρα του νικητή του Λε Μαν με Porsche 919, του Ελβετοϊσραηλινού Νεελ Γιάνι, μια γνωριμία που του άνοιξε αρκετές νέες πόρτες.
Ο Γιε χαρακτηριστικά αναφέρει ότι πολλές φορές πριν τους αγώνες, πετούσε στην Ελβετία για να περάσει χρόνο με την οικογένεια Γιάνι, και να προπονηθεί κάνοντας καρτ μαζί τους.
Το 2021, έρχεται για τον Γιε σε ηλικία 21 ετών, η πρώτη συμμετοχή στις 24 ώρες του Λε Μαν με τη μοίρα τότε να σημαδεύει για ακόμη μια φορά το πεπρωμένο του. Συνεπικουρούμενος από τον Ρόμπερτ Κουμπίτσα, ο ήρωας μας οδεύει στον τελευταίο γύρο προς μια διαφαινόμενη νίκη στην πολύ ανταγωνιστική κατηγορία LMP2.
Για κακή του τύχη, ισοτονικό ποτό από το μπουκάλι από το οποίο έπινε το οποίο χαλάρωσε και μετακινήθηκε από την αρχική του θέση, καταλήγει στην ηλεκτρονική μονάδα του πρωτοτύπου που οδηγούσε ο Γιφέι, με αποτέλεσμα βραχυκύκλωμα και η πρωτότυπη Oreca του να σταματήσει στην πίστα, προτού πάρει την καρό σημαία. Όταν μετά τον αγώνα οι μηχανικοί της ομάδας του Γιφέι, WRT, προσπάθησαν να επανεκκινήσουν τον κινητήρα, αυτός πήρε αδιαμαρτύρητα μπροστά, καθώς η εν λόγω ηλεκτρονική μονάδα είχε στεγνώσει. Καθαρή ατυχία λοιπόν.
Οι ατυχίες στο Λε Μαν, για τον ήρωα μας, ωστόσο, δεν είχαν τελειώσει. Το 2023 με έναν εκπληκτικό ρυθμό φέρνει στις πρώτες ευμετάβλητες ώρες του μεγάλου αγώνα, την ιδιωτική χρυσαφί Porsche 963 της Hertz Team Jota στο προβάδισμα, αλλά έχει μια έξοδο στο υπερταχύ σύμπλεγμα των καμπών Porsche στο τελικό sector της μυθικής πίστας.
Ωστόσο την επίδοση αυτή του Γιφέι, προσέχει ο μεγάλος talent scouter και υπερπολυνίκης του Λε Μαν, Αντονέλο Κολέτα, και για το 2024 τον φέρνει, ως εργοστασιακό οδηγό της Ferrari, πλέον, να οδηγήσει στο πλευρό όχι άλλου από τον Κουμπίτσα, την κίτρινη ιδιωτική – ημιεργοστασιακή ουσιαστικά, Ferrari 499 p.
Στο Λε Μαν, το συγκεκριμένο πλήρωμα, με τη βοήθεια ενός άλλου έτερου υπερταλαντούχου οδηγού, του Ρόμπερτ Σβάρτσμαν, προηγείται για το μεγαλύτερο μέρος του αγώνα, αλλά εγκαταλείπει έπειτα από τρομερές μάχες πέντε ώρες πριν το τέλος, από πλήρες ηλεκτρονικό μπλακ άουτ. Ωστόσο νικούν έξοχα στις 6 ώρες του Ώστιν, στο Τέξας των ΗΠΑ τον Σεπτέμβρη.
“Μετά αυτές τις ατυχίες, ο Κουμπίτσα μου αστειεύτηκε ότι ίσως κάτι στραβά πηγαίνει με εμάς τους δύο, αλλά του απάντησα ότι πίσω από την τρίτη φορά κρύβεται το γούρι” διηγείται ο ήρωας μας.
Και είχε απόλυτο δίκιο: στις 24 ώρες του Λε Μαν του 2025, ο Γιφέι Γιε είναι η ήρεμη δύναμη του μεγάλου αγώνα, με μια οδήγηση που ρέει εκπληκτικά και με κέρδος σε χρόνο στα “ματσαρίσματα” με όλους τους άλλους οδηγούς, με την εξαίρεση μονάχα του Αλεσάντρο Πιεργκουίντι που ήταν ο οδηγός με την ανώτερη απόδοση σε όλον τον αγώνα. Και ο Κουμπίτσα κάνει ηρωική εμφάνιση και οι δυο τους ελέγχουν για πολλές ώρες το προβάδισμα και αποσπούν μαζί με τον πρωτάρη Άγγλο Φιλ Χάνσον, μια ακόμη επική νίκη, τη 12η της Ferrari στον μεγάλο αγώνα. Ο Γιε αναδεικνύεται στον πρώτο οδηγό από την Κίνα που επικρατεί στο Λε Μαν, και ο Κουμπίτσα στον πρώτο οδηγό από την Πολωνία.
“Καταρχήν, όλοι όσοι με ήξεραν στο Λε Μαν μου ευχήθηκαν συγχαρητήρια. Μετά τον αγώνα, επέστρεψα για μερικές μέρες στην Κίνα και το ενδιαφέρον προς το πρόσωπό μου ήταν πολύ μεγάλο ακόμη και από ανθρώπους εκτός του χώρου των αγώνων, πράγμα που θεωρώ πολύ θετικό. Μέχρι κι ένας σκηνοθέτης επικοινώνησε μαζί μου για έναν μικρό ρόλο σε μια ταινία” αναφέρει ο Γιφέι.
Εμείς, κλείνοντας, να προσθέσουμε μονάχα ότι το μέλλον ανήκει στον 25χρονο, που να προσθέσουμε ότι έχει και τα γενέθλια του στα πλαίσια του Λε Μαν, στις 16 Ιουνίου. Το Λε Μαν στο πεπρωμένο του δηλαδή...
- Written by Σπύρος Πέττας
“Δεν ήταν ατύχημα ήταν βλάβη”!
O Αυστριακός “Φοίνικας” έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 70 ετών αφήνοντας έναν πολύ μεγάλο θρύλο πίσω του. Προσπαθούμε να τον θυμηθούμε στα καλύτερά του...
- Written by Σπύρος Πέττας
Μια αναδρομή στα καλύτερα χρόνια του Kimi Mathias Raikkonen του τελευταίου μάγου του τιμονιού και παγκόσμιου πρωταθλητή με Ferrari το 2007 που αποχωρεί στο τέλος της χρονιάς από την ενεργό δράση. Συν μια ενδελεχής ανάλυση στο οδηγικό του στιλ που κυριολεκτικά εκπλήσσει...
του Σπύρου Πέττα
“O Kimi όπως αποδεικνύει η τηλεμετρία είναι πιο γρήγορος στις κινήσεις του και από τον Senna και από τον Schumacher. Είναι κυριολεκτικά φαινόμενο”. Έτσι μαρτυρούσαν μ' ένα στόμα μια φωνή οι μηχανικοί της McLaren και της Ferrari που δούλεψαν μαζί με τον Φινλανδό παγκόσμιο πρωταθλητή του 2007.
Και αυτό μαρτυρά πολλά, καθώς οι Senna και Schumacher υπήρξαν οι κορυφαίοι της γενιάς τους. Το 2007 με τη φαινομενική Ferrari F2007 των Νικόλα Τομπάζη και Aldo Costa ο Kimi κατάφερε να νικήσει τον Alonso στο απόγειό του, το φαινόμενο Hamilton σε ένα μοναδικό ντεμπούτο και τον Massa. Κατάφερε να το κάνει για τους πρώτους δύο με ένα μόλις βαθμό διαφορά και αυτό μαρτυρά την τιτανομαχία που διαδραματίσθηκε εκείνη την επεισοδιακή χρονιά υπό τη σκιά του σκανδάλου Stepneygate.
Μια από τις μεγάλες δυνάμεις του Kimi είναι ότι δεν τον νοιάζει τι γνώμη έχουν οι άλλοι γι' αυτόν, καθώς και ότι δεν το βάζει ποτέ κάτω και πιστεύει ακράδαντα στον εαυτό του. Έχει απλή σκέψη και λιτό λόγο. “Δε μιλάει αλλά πατάει γκάζι. Τον λατρεύω” είχε πει γι' αυτόν ο προκάτοχός του και πολύ μεγάλος οδηγός με τη δική του σειρά, Mika Hakkinen. “Έχει ένα ταλέντο θείο δώρο και τα συναισθήματα ενός παγιοκαταψύκτη” είχε δηλώσει γι' αυτόν ο αμίμητος Niki Lauda.
Στο ντεμπούτο του στη Formula 1 το 2001, έπειτα από εικοσιτρείς μόλις αγώνες σε κατώτερες εκπαιδευτικές Formulae, όπως η Formula Renault, έκανε πάταγο. Ξεχώρισε για πρώτη φορά στο testing session του Mugello με Sauber Ferrari εντυπωσιάζοντας τον Michael Schumacher και ήταν η πρώτη φορά που διαβάσαμε το όνομά του στη Gazzetta dello Sport. Υπό καθεστώς μεγάλου σκεπτικισμού, καθώς οι εικοσιτρείς αυτοί αγώνες δεν αποτελούσαν δα και καμιά σημαντική εμπειρία κάνει τον άθλο στο ντεμπούτο του στη Μελβούρνη κατακτώντας μια εξαίσια τέταρτη θέση.
Η χρονιά κινείται σε εξαιρετικούς ρυθμούς και ο Ron Dennis της McLaren Mercedes, που πάντοτε ήξερε τί ήθελε όσον αφορά τους οδηγούς του και αμέσως τους έπαιρνε, τον “αρπάζει” από τον Peter Sauber. Με το ασημί μονοθέσιο το 2002 κυριαρχεί στη Γαλλία στο Magny Cours, αλλά πατάει λάδια στο “hairpin” έχει μια έξοδο και η νίκη χαρίζεται στον Schumacher που έτσι στέφεται παγκόσμιος πρωταθλητής έξι αγώνες πριν το τέλος ισοφαρίζοντας σε τίτλους τον μυθικό Fangio με πέντε τίτλους.
Το 2003 στη Μαλαισία ο ήρωάς μας κυριαρχεί εκμεταλλευόμενος άριστα την ανωτερότητα των ελαστικών της Michelin στη “λαστιχοφάγο” άσφαλτο της Sepang και κατακτά μια λαμπρή νίκη, την πρώτη του. Θα διεκδικήσει τον τίτλο με την McLaren MP4/17 D Mercedes, μέχρι στον τελευταίο αγώνα της χρονιάς, αλλά αυτός θα πάει για τρεις μόλις βαθμούς στον Schumacher με την ανώτερη στις ταχείες πίστες Ferrari F2003 GA με το πολύ μακρύ μεταξόνιο.
Το 2004 νικά στο Spa, όπου τα επόμενα χρόνια κυριαρχεί. Γενικά σε “ρευστές” πίστες με ταχείες καμπές ξεχωρίζει από τους αντιπάλους του. Το 2005 κατακτά 7 νίκες και νικά έναν διόλου ευκαταφρόνητο αντίπαλο όπως ο Montoya αλλά ο τίτλος πάει στον Alonso με τη Renault.
ΤΟ 2007
Εκείνη τη χρονιά παίρνει τη μεγάλη μεταγραφή στη Ferrari με ομόσταβλο τον Felipe Massa. Ξεκινά εκπληκτικά κυριαρχώντας στη Μελβούρνη και η συνέχεια είναι ανάλογη με πέντε ακόμη νίκες και τον τίτλο. Στη Σαγκάη πιέζει τον Hamilton και τον νικά οδηγώντας τον στο λάθος. Η Ferrari του Todt από τη μεριά της αποδεικνύει ότι μπορεί να νικήσει και χωρίς τον Schumacher. “Είμαι τόσο χαρούμενος που σχεδόν πονάω” δηλώνει ο απίθανος Φινλανδός μετά το κατόρθωμά του.
Το 2008 η Ferrari επιλέγει τον Massa πολύ λανθασμένα για νούμερο ένα οδηγό και ο τίτλος χάνεται. Επίσης, ο ουσιαστικά “λίγος” (πάντοτε το λέγαμε) Stefano Domenicali επιλέγει τον Alonso στη θέση του Kimi για το 2010 και ο Φινλανδός πέφτει σε κατάθλιψη και το ρίχνει στο ποτό. Νικά ωστόσο το 2009 μαγικά, εκμεταλλευόμενος και την τελευταία ικμάδα του νεότευκτου Kers, στο Spa τον Fisichela.
Το 2010 και το 2011 είναι τα πέτρινα χρόνια. Πολύ... πιώμα και λίγο WRC και NASCAR. Επίσης χωρίζει με την πανέμορφη ξανθιά Μις Σκανδιναβία Jenny Dahlman και μένει μόνος για αρκετό καιρό μέχρι να γνωρίσει την επίσης πανέμορφη μελαχρινή Mintu που του χαρίζει δύο παιδιά και την οικογενειακή γαλήνη. Έτσι το 2012 επιστρέφει στη Formula 1 με τη Lotus Renault και παίρνει μια μεγάλη νίκη στο Abu Dabi επί του Alonso. Το 2013 ξεκινά με νίκη στη Μελβούρνη και γενικά με την άρτια αεροδυναμικά Lotus κάνει απίθανα πράγματα.
Το 2014 έρχεται η δίκαιη επιστροφή στη Ferrari. Τα μονοθέσια δεν είναι ανταγωνιστικά και νικά μόλις το 2018 τον Hamilton στο Austin. Γενικά σε πίστες όπως η αμερικανική με καμπές διαπρέπει.
Το 2019 πάει στην Alfa Romeo την οποία ανεβάζει και με την οποία μάχεται μέχρι και σήμερα. Πριν λίγες μέρες ανακοίνωσε ότι αποχωρεί στο τέλος του 2021 από την ενεργό δράση και αφήνει ένα μεγάλο κενό και πολλή στεναχώρια σε όλους εμάς τους οπαδούς του.
FREESTYLE GENIOUS
Ο Kimi επιδίδεται σε αστραπιαίες τοποθετήσεις με το τιμόνι στην είσοδο της στροφής και γενικά υπήρξε ένας πολύ μεγάλος καλλιτέχνης του τιμονιού “κεντώντας” με το βολάν. Επίσης υπήρξε μεγάλος άσσος στη βροχή...
Addio Grande Kimi. Θα μας λείψεις πολύ ιπτάμενε Φινλανδέ “μόρτη”...
- Written by Σπύρος Πέττας
Αφιέρωμα
«Έχω συνηθίσει να βλέπω τους άλλους να κάνουν την είσοδό τους στη Formula 1 μετά απο μένα και να παίρνουν νίκες και πρωτάθλημα»!
Το πικρόχολο σχόλιο ανήκει στον Ζαν Αλεζί, που το πηγαίο ταλέντο του ανταμοίφθηκε, στη Formula 1, με μια μόλις νίκη, αλλά και 28 τερματισμούς στο βάθρο, νούμερο διόλου ευκαταφρόνητο. Ο Γαλλοϊταλός έχει να επιδείξει και τον τίτλο της Formula 3000 του 1989. Το 1995, μάλιστα, έγινε ο πρώτος πρωταθλητής της F3000 που νίκησε και Grand Prix της Formula 1.
Μιλάμε για έναν πιλότο που συχνά αντέστρεφε τους νόμους της φυσικής και των πιθανοτήτων, όπως ακριβώς έκανε και το παιδικό του είδωλο, ο Ζιλ Βιλνέβ...
Page 1 of 2