Εισαγωγή στον Θρύλο: η Ferrari 499 p νικά για τρίτη συνεχόμενη φορά στο Λε Μαν. Τεράστιοι ο Γιφέι Γιε και ο Ρόμπερτ Κουμπίτσα
του Σπύρου Πέττα
Κάθε χρόνο γίνεται και καλύτερο. Παρά ένα μη ευνοϊκό Bop (της έκοψε πολλή δύναμη πάνω από τα 250 χλμ./ώρα - συγκεκριμένα μειώθηκε κατά 2,9% η μέγιστη ισχύς) η αεροδυναμική ανωτερότητα της Ferrari 499 p βρίσκει την κορυφαία έκφραση της στις τεράστιες ευθείες και ταχείες καμπές του Μαν και οι εκπληκτικοί πιλότοι της το εκμεταλλεύτηκαν στο έπακρο για να κάνουν ένα μνημειώδες 1-3-4 στον σημαντικότερο αγώνα της υφηλίου.
Πρωτεργάτες της ύστατης νίκης της Ferrari 499 p στο Λε Μαν, ο τρομερός ατάραχος συμπαθέστατος Κινεζούλης Γιφέι Γιε και ο αειθαλής Πολωνός Ρόμπερτ Κουμπίτσα.
Και λέμε ατάραχος γιατί ο Γιε αποτέλεσε την ήρεμη δύναμη του Λε Μαν 2025, κερδίζοντας έδαφος χωρίς το παραμικρό λάθος με μια οδήγηση που έρεε, κι ένα "ανδρικό" προσπέρασμα επί του Toyota του Χιρακάουα στα φρένα πριν το δεύτερο σικέιν της Μιλσάν κατά τη διάρκεια της νύχτας. Ηρωικός και ο Κουμπίτσα, έκανε προσπεράσματα τις πρώτες ώρες του αγώνα, και πήρε επάνω του τις κρίσιμες τέσσερις τελευταίες ώρες. Και ο πρωτάρης με τη Ferrari το 2025, ο Άγγλος Φιλ Χάνσον έλαμψε, τις πρώτες ώρες ιδίως, αν και έκανε και ένα λάθος όταν βγήκε στην καμπή Μιλσάν, τη νύχτα, επιτρέποντας στον διώκτη του, Τζέιμς Καλάντο, να τον προσπεράσει.
Για το νικητήριο αγωνιστικό, την επική μυθική και αξεπέραστη Ferrari 499 p, τα σχόλια απλά περιττεύουν. Ήδη έχει βάλει βάσιμη υποψηφιότητα για την ανάδειξή της ως το κορυφαίο αγωνιστικό όλων των εποχών, μαζί με τις Ferrari 330 P4, 312 p 1969 (για αισθητικούς λόγους) και 512 s, αλλά και τις Porsche 917 και 956 και 962…
Το τρομερό αντίπαλο δέος
Αυτή ήταν η Porsche 963 στα χέρια των Κέβιν Έστρε, Λόρενς Βαντούρ και Ματ Κάμπελ. Ο Έστρε ιδίως, παλεύοντας συνεχώς με το τιμόνι, ψαλίδιζε εντυπωσιακά τη διαφορά και κατάφερε σχεδόν να νικήσει όλες τις Ferrari μόνος του, αφήνοντας πίσω να μάχονται μεταξύ τους τις δύο κόκκινες εργοστασιακές Ferrari 499 p. Στο τέλος, όμως, τίποτε δεν μπορούσε να σταματήσει τον Κουμπίτσα, που άλλαξε και προληπτικά ελαστικά στην τελευταία στάση του στα πιτς.
Ο ανταγωνισμός
Φρενήρης. Η χρυσαφί Cadillac V Series.R στα χέρια του υπερταχύ Άγγλου Άλεξ Λιν σημείωσε, με τον οδηγό της να κινείται πάνω από το όριο, μια εκπληκτική pole position πατώντας συγκλονιστικά στις υπερταχείες καμπές Porsche, στο τρίτο sector της μυθικής πίστας. Στον αγώνα, ωστόσο τα αμερικανικά αγωνιστικά, τα Toyota, οι BMW, οι Alpine, τα Peugeot και οι Aston Martin Valkyrie υστέρησαν των υψηλών προσδοκιών που είχαν σχηματισθεί πριν τη μεγάλη αναμέτρηση…
Η σύγκριση με την F1
Η τραγική ελλειμματική F1 color papaya, και εάν εξαιρέσουμε το αναξιοκρατικό Bop της Fia, μπορεί μονάχα να ονειρευτεί τον τεχνολογικό πλουραλισμό, τον συναγωνισμό, τις συμμετοχές (από το 2026 η Genesis και από το 2027 και οι McLaren και Ford θα προστεθούν στο θεσμό) και το θέαμα του Wec. Η ομάδα της Ferrari F1 υστερεί χαρακτηριστικά έναντι αυτής του Wec, που είναι μια καλολαδωμένη μηχανή που θερίζει επικές νίκες και τίτλους...
Ο πρόεδρος και οι Κολέτα, Κανίτσο
Θερμά συγχαρητήρια στον υπέροχο πρόεδρο της Ferrari, τον Τζον Έλκαν (παρακολούθησε χαμογελαστός τα τελικά στάδια αγκαλιά με τον Γιε) που τόλμησε κάτι που ο Μοντεζέμολο (που άνανδρα επιτίθεται στη Ferrari F1) έτρεμε να πράξει. Να φέρει τη Scuderia στην κορυφαία κατηγορία των εκπληκτικών αγώνων αντοχής. Αλλά συγχαρητήρια αξίζουν και στον υπερπολυνίκη του Λε Μαν, τον υπέροχο αρχηγό του εγχειρήματος, Αντονέλο Κολέτα και τον τεχνικό πατέρα της Ferrari 499 p, τον τρομερό τεχνικό διευθυντή Φεντινάντο Κανίτσο, που μετά τον αγώνα έσπευσε να παρηγορήσει τον μεγάλο Αλεσάντρο Πιεργκουίντι.
“Έκανα και εγώ ένα λάθος”…
Η φράση θα μπορούσε να ανήκει στον Πιεμοντέζο, που ήταν ο ανώτερος οδηγός σε απόδοση όλου του αγώνα (ακόμη και του Φουόκο...), και όδευε μαζί με τους Καλάντο και Τζοβινάτσι προς τη νίκη, αλλά έκανε κι αυτός ένα λάθος μπαίνοντας με πολλά χιλιόμετρα στον παράδρομο των πιτς, χάνοντας τον έλεγχο και πολύτιμο χρόνο. Του χρόνου πάλι...
Όλοι οι οδηγοί των Ferrari, και οι τέταρτοι Φουόκο, Μολίνα και Νίλσεν, έλαμψαν στις διάφορες φάσεις του μεγάλου αγώνα. Και έπεται συνέχεια στο Ιντερλάγκος στις 13 Ιουλίου με τη Ferrari να οδεύει ακάθεκτη προς την κατάκτηση των τίτλων.
Κλείνοντας, και αν μας επιτρέπετε, μια προσωπική πληροφορία: το 2023 παρακολουθήσαμε 20 συνολικά ώρες του μεγάλου αγώνα, το 2024 παρακολουθήσαμε 23 ώρες και το 2025 παρακολουθήσαμε και τις 24 ώρες του μεγάλου αγώνα με τη βοήθεια... έξι εσπρέσσο! Μετά τον αγώνα, μάλιστα, είχαμε ιδιαίτερα εγκάρδια συνομιλία με τον Φερντινάντο Κανίτσο!