Η ανατομία του 3-4 της Ferrari Sf25 στο Austin
του Σπύρου Πέττα
Όπως προέκυψε, μετά τον αγώνα σπριντ, οπότε και άνοιξε το παρκ φερμέ, η Ferrari κόντρα σε κάθε προγνωστικό κατάφερε να χαμηλώσει την απόσταση του δαπέδου της Sf25 από το έδαφος, καθώς η αρχική μελέτη της Παρασκευής απεδείχθη εξαιρετικά συντηρητική. Και μάλιστα ήταν η μόνη ομάδα που πέτυχε κάτι τέτοιο.
Ο Λεκλέρ στον κυρίως αγώνα υπήρξε μαχητικός, με άψογη διαχείριση ελαστικών, και μονάχα στο τέλος τον πέρασε με διαφαινόμενη άνεση ωστόσο ο loatki Νόρις. Κάποιοι κατηγόρησαν τον Λεκλέρ ότι έκλεισε πολύ απότομα τον Χάμιλτον, αλλά μάλλον υπερβάλουν και ο ίδιος ο Χάμιλτον μείωσε το συμβάν δηλώνοντας: “έτσι είναι οι αγώνες”.
Ο Λεκλέρ κατάφερε να κρατήσει για πολλούς γύρους εν ζωή την κόκκινη γόμα μεταβάλοντας τη στρατηγική της Ferrari αλλά και των αντιπάλων.
Και οι δύο κόκκινοι οδηγοί είχαν προβλήματα με τα φρένα, έπειτα από την επιλογή του "φωστήρα" Ντιέγκο Τόντι να κλείσουν τις εισαγωγές των φρένων για να κερδίσουν σε αεροδυναμική, πράγμα από το οποίο ούτως ή άλλως προκύπτει μικρό κέρδος σε αεροδυναμική απόδοση...
Στις κατατακτήριες απλά πράγματα έσωσαν τη Ferrari: μια καλή εισαγωγή ελαστικού στο γύρο προθέρμανσης, καθώς μπήκαν πρώτοι στην πίστα και έτσι διέθεταν ελεύθερο πεδίο. Και μικρές εύστοχες μεταβολές στις ρυθμίσεις όπως το χαμήλωμα του μονοθεσίου…
Κατόπιν το “circus” της F1 θα πήγαινε στο Μέξικο Σίτι, θέατρο της τελευταίας νίκης της Ferrari μέχρι τη στιγμή που γράφονταν αυτές οι γραμμές , όπου το υψόμετρο των 2200 μέτρων με τον αραιό αέρα του θα έπαιζε το ρόλο του στη λειτουργία των turbo υβριδικών κινητήρων...