Τί έχει να πει ο πρωταθλητής...
O Μίκαελ Σουμάχερ παρουσιάζει μερικές από τις πλέον σημαντικές πτυχές του χαρακτήρα του, αμέσως μετά την κατάκτηση του τέταρτου παγκόσμιου τίτλου του και την κατάρριψη του απόλυτου ρεκόρ νικών του Αλέν Προστ. Ιδού τί μας δήλωσε στην ακόλουθη αποκλειστική συνέντευξη στον Σπύρο Πέττα στη Μόντσα το 2001...
Ερώτηση: Στην Ουγγαρία κατέκτησες τον τέταρτο παγκόσμιο τίτλο σου. Τί ιδιαίτερο είχε αυτός σε σχέση με τους προηγούμενους;
Απάντηση: "Δεν είναι το στιλ μου να συγκρίνω πρωταθλήματα μεταξύ τους. Δεν μπορείς να το κάνεις αυτό. Είναι αδύνατο να συγκρίνω την κατάκτηση του φετινού τίτλου, με αυτήν του περσινού, με τόση πίεση, με τόσες προσδοκίες, με ότι συνέβη στο παρελθόν για τα τελευταία 21 χρόνια. Πρόκειται για συναισθήματα σε τελείως διαφορετικά επίπεδα. Την κατάκτηση του τίτλου στην Ουγγαρία φέτος, απλώς την απολαμβάνω. Αυτό που είναι σημαντικό για μένα είναι ότι εξασφάλισα τα τρία τελευταία πρωταθλήματα με μια νίκη. Αλλά ο τρόπος που καταφέραμε να εξασφαλίσουμε αυτόν τον τίτλο ήταν μια καλή επίδειξη δύναμης από άποψη ισχύος και ομαδικής προσπάθειας"...
Ερ.: Υπάρχει ποτέ κάποιο σημείο, όταν οδηγείς, που σε πιάνει φόβος ή σκέφτεσαι τα παιδιά σου;
Απ.: "Όχι. Δεν φοβάμαι όταν οδηγώ. Απλά αντιμετωπίζω με σεβασμό ορισμένες καταστάσεις. Εάν έχεις φοβίες δεν μπορείς να κάνεις αυτήν τη δουλειά, αλλά πρέπει να επισημάνω ότι όλοι
έχουμε μεγαλώσει οδηγώντας. Αποκτώντας αξιοσημείωτη εμπειρία. Αλλά εγώ δεν είμαι ο τύπος που παίρνω ρίσκα. Νοιάζομαι πάρα πολύ για θέματα ασφαλείας και έχω τη σαφή εντύπωση ότι κινούμαι στο όριο, ποτέ, όμως, πάνω από αυτό".
Ερ.: Θα μπορούσες ποτέ να συνυπάρξεις με τον αδελφό σου στην ίδια ομάδα ή μήπως δύο Σουμάχερ θα ήταν πάρα... πολλοί για να τους αντιμετωπίσει!;
Απ.: "Ποτέ δεν θα κάναμε κάτι τέτοιο, αλλά όχι για το λόγο που ανέφερες, απλά επειδή κανένας από τους δυο μας δεν θα ήθελε ο άλλος να δείχνει ως ο χαμένος. Εάν οδηγούσαμε μαζί στην ίδια ομάδα, ο ένας από εμάς αυτόματα θα έδειχνε ως ο χαμένος" (σ.σ.: γιατί θα ήταν ο αργότερος).
Ερ.: Υπήρξε ποτέ κάποιο σημείο που πέρασε από το μυαλό σου ότι δεν θα μπορούσες να κατακτήσεις τον τίτλο για λογαριασμό της Ferrari;
Απ.: "Ειλικρινά όχι. Πιστεύω πώς εάν έκανα κάτι τέτοιο, στο τέλος δεν θα τον είχα καν κατακτήσει. Υπήρξαν μεν απογοητεύσεις, αλλά ποτέ δεν είχα την επιθυμία να τα παρατήσω".
Ερ.: Πώς σε άλλαξε αυτή η τεράστια επιτυχία, δόξα και προβολή; Θυμάσαι ποτέ με νοσταλγία τη ζωή που έκανες όταν ήσουν ακόμη ένας πολύ επιτυχημένος, μεν, οδηγός καρτ, Formula 3 και πρωτοτύπων του Group C, αλλά όχι τόσο διάσημος;
Απ.: "Ναι, μερικές φορές το κάνω. Είναι σαφές ότι αν είχα την επιλογή να οδηγώ χωρίς όλα αυτά τα πράγματα τριγύρω, θα το προτιμούσα. Αυτό που μου δίνει κίνητρο είναι η οδήγηση, η αγνή χαρά όταν οδηγώ, όταν μάχομαι, όταν νικάω. Σχετικά με τα υπόλοιπα, δεν θα τα χρειαζόμουν για να είμαι χαρούμενος. Και εάν δε βρισκόμουν στην F1, θα εξακολουθούσα να οδηγώ καρτ και θα ήμουν το ίδιο ευτυχισμένος, όπως και τώρα. Πιστεύω, σαφέστατα, ότι δεν έχω αλλάξει τόσο πολύ, από άποψη χαρακτήρα. Εξακολουθώ και διαθέτω τον ίδιο λίγο - πολύ χαρακτήρα που είχα πάντοτε".
Ερ.: Τι θα απαντούσες σε όσους υποστηρίζουν ότι χαμογελάς πολύ λιγότερο όταν οι κάμερες βρίσκονται μακριά;
Απ.: "Ότι δεν με γνωρίζουν. Είναι τόσο απλό. Κατά την άποψή μου είναι ένα πρόβλημα που αφορά τα νούμερα. Υπάρχουν τόσοι πολλοί άνθρωποι που πρέπει να γράφουν, να μιλάνε ή να σχολιάζουν για μένα και από την άλλη πλευρά υπάρχω μονάχα εγώ. Πρέπει να ζήσω με αυτό".
Ερ.: Εχεις μετανιώσει ποτέ για κάτι από αυτά που συνέβησαν στο Σπα το 1998; (Τότε ο Σουμάχερ κατευθυνόταν υπό βροχή προς μια βέβαιη νίκη, που θα άνοιγε το δρόμο του για το πρωτάθλημα, μέχρι που συγκρούστηκε με την ουρά της McLaren του Κούλθαρντ. Ο Σκότος
ήταν κατά 5 και 6 δευτερόλεπτα αργότερος στο γύρο από τον Γερμανό, και δεν του έδωσε την ευκαιρία να προσπεράσει σε κλασικά σημεία προσπεράσματος. Το έκανε σε ένα σημείο με μικρή ορατότητα κι έτσι υπήρξε η σύγκρουση, που σήμανε την πικρή εγκατάλειψη και ουσιαστικά την απώλεια του τίτλου του 1998 που πήγε στον Χάκινεν).
Απ.: "Ίσως έχω μετανιώσει για το γεγονός ότι εκνευρίστηκα τόσο πολύ. Αλλά σε εκείνες τις συνθήκες, δεν είχα την ευκαιρία να δω τί έκανε ο Ντέιβιντ - φανταστείτε ότι το να οδηγείς ένα μονοθέσιο της Formula 1 στη βροχή με τόσο μεγάλο σπρέι, είναι όπως το να οδηγείς στον αυτοκινητόδρομο χωρίς υαλοκαθαριστήρες. Ποτέ δεν θα μπορούσα να φανταστώ ότι ο Κούλθαρντ θα παρέμενε στην ιδανική γραμμή (σ.σ.: πολύ σωστή επισήμανση και λανθασμένα τότε είχαμε γράψει ότι ο Κούλθαρντ έκανε καλά που έκανε δεξιά) και ότι θα επιβράδυνε (σ.σ.: η τηλεμετρία απέδειξε ότι η πίεση του ποδιού του Κούλθαρντ στο πεντάλ του γκαζιού είχε παραμείνει σταθερή πριν τη σύγκρουση). Αυτό που έκανε δεν είναι αυτό που κάνει συνήθως κανείς σε τέτοιες περιπτώσεις. Όπως θα είδες τώρα στο Σπα κατά τη διάρκεια των ελεύθερων δοκιμαστικών, συνέβη ξανά, όταν δεν είδα τον Πέντρο Ντε Λα Ρόζα".
Ερ.: Τί θα απαντούσες σε αυτούς που υποστηρίζουν ότι δεν ήθελες η Ferrari και ο Έρβαϊν να κατακτήσουν τον τίτλο των Οδηγών το 1999 στη Σουζούκα;
Απ.: "Απλά ότι άφησα τον Έρβαϊν να με περάσει στον προηγούμενο αγώνα στη Μαλαισία. Εάν δεν ήθελα αυτός ή η Ferrari να κατακτήσουν τον τίτλο των Οδηγών δεν θα είχα κάνει κάτι τέτοιο".
Ερ.: Ποιά είναι η άποψή σου για την επιστροφή των ηλεκτρονικών οδηγικών βοηθημάτων (anti-spin, αυτόματα κιβώτια και ημιαυτόματες εκκινήσεις εν έτει πάντα 2001). Θεωρητικά, είσαι αυτός που πλήττεται περισσότερο από μια τέτοια εξέλιξη, καθώς οι πρωτοβουλίες του οδηγού έτσι περιορίζονται.
Απ.: "Eίμαι υπέρ της. Το έχω πει πολλές φορές αυτό. Μου αρέσει να οδηγώ στο όριο και τα ηλεκτρονικά βοηθήματα σου επιτρέπουν να οδηγείς στο όριο. Και το να κινείς το μονοθέσιο
περισσότερο ή λιγότερο στο όριο είναι αυτό που ξεχωρίζει έναν καλό από έναν μέτριο οδηγό. Οι συμβιβασμοί είναι λιγότεροι, κι αυτό το προτιμώ".
Ερ.: Τί θα απαντούσες εάν κάποιος ερχόταν και σου έλεγε ότι ΔΕΝ είσαι ο καλύτερος οδηγός του πλανήτη;
Απ.: "Σίγουρα δεν θα προσπαθούσα να τον πείσω ότι είμαι. Για μένα όλες αυτές οι συγκρίσεις δεν είναι, ειλικρινά, δυνατές. Δεν μπορείς να με συγκρίνεις στην εποχή μας, με τα μονοθέσια που οδηγούμε, με ανθρώπους, όπως, ας πούμε, ο Φάντζιο. Εκείνη ήταν μια τελείως διαφορετική εποχή και τα αυτοκίνητα ήταν απίστευτα. Πιστεύω ότι ο καθένας είναι απολύτως ελεύθερος να έχει τη δική του άποψη επί του θέματος. Και ποτέ δεν είπα ότι είμαι ο καλύτερος οδηγός. Δεν θα το άκουγες ποτέ αυτό από εμένα".
Ερ.: Θα σου άρεσε να έτρεχες κάποια στιγμή σε ένα πλήρες υπερταχύ οβάλ σιρκουί (Full Oval Superspeedway) όπως αυτά της Φοντάνα και του Μίτσιγκαν, όπου προσεγγίζουν μέσες ταχύτητες ανώτερες των 370 χλμ./ώρα;
Απ.: "Όχι. Κάτι τέτοιο θα ήταν πάρα πολύ επικίνδυνο για μένα".
Συνέντευξη στον Σπύρο Πέττα
Quotes:
"O τρόπος που καταφέραμε να εξασφαλίσουμε αυτόν τον τίτλο ήταν μια καλή επίδειξη δύναμης από άποψη ισχύος και ομαδικής προσπάθειας"...
"Δε φοβάμαι όταν οδηγώ. Απλά αντιμετωπίζω με σεβασμό ορισμένες καταστάσεις"...
"Ορισμένες φορές νοσταλγώ την παλιά μου ζωή. Αυτό που μου δίνει κίνητρο είναι η οδήγηση, η αγνή χαρά όταν οδηγώ, όταν μάχομαι, όταν νικάω"...
"Είμαι υπέρ της επιστροφής των ηλεκτρονικών βοηθημάτων. Οι συμβιβασμοί είναι λιγότεροι"...
"Ποτέ δεν είπα ότι είμαι ο καλύτερος οδηγός. Δεν θα το άκουγες ποτέ αυτό από εμένα"...
"Θα ήταν πάρα πολύ επικίνδυνο για μένα να τρέξω σε ένα Superspeedway"...
Αρνήθηκε να απαντήσει για τη Χερέθ του 1997!
Ο Μίκαελ Σουμάχερ αρνήθηκε να απαντήσει στην ερώτηση για ποιό λόγο είχε χάσει σε δύο γύρους μια διαφορά 4 δλ. από τον Ζακ Βιλνέβ το 1997 στη Χερέθ, και κατόπιν οδηγήθηκε στη σύγκρουση με τον Γαλλοκαναδό, που του είχε στερήσει τον τίτλο εκείνης της χρονιάς. Οι υποθέσεις γιατί συνέβη αυτό είναι πολλές: διαρροή από τα ψυγεία, πρόβλημα με τα φρένα, ελαττωματικό σετ ελαστικών, προσπάθεια για διαφύλαξη των ελαστικών. Ο Ζαν Τοντ σε ίδια ερώτηση απάντησε το τελευταίο, ενώ ο Σουμάχερ σε ανάλογη ερώτηση που του είχε υποβάλει σε άλλη συνέντευξη, ξένος συνάδελφος, απάντησε ότι ο Βιλνέβ ήταν ελαφρύτερος από καύσιμα! Κάτι τέτοιο δεν ισχύει, ωστόσο, καθώς οι δύο οδηγοί μόλις πριν από λίγο είχαν ολοκληρώσει το δεύτερο και τελευταίο τους ανεφοδιασμό, και συνεπώς είχαν τόσο καύσιμο, ώστε να ολοκληρώσουν τον αγώνα. Δηλαδή περίπου το ίδιο...
