Ήταν μια συγκινητική νίκη. Ο μεγαλειώδης Σαρλ Λεκλέρ κράτησε πίσω του τον Χάμιλτον για ένα δευτερόλεπτο και αφιέρωσε τη νίκη στον αδικοχαμένο φίλο του Αντουάν Ιμπέρ που δυστυχώς χάσαμε σε αγώνα της F2 το Σάββατο...
Η φετινή σεζόν της Ferrari έχει πολλά κοινά σημεία με μια άλλη σημαδιακή χρονιά της Scuderia, εν έτει 1994. Και τότε οι ferraristi διέθεταν τον πιο ισχυρό κινητήρα, τον V12 των 3,5 λίτρων των Κλαούντιο Λομπάρντι και Οζάμου Γκότο να αποδίδει τότε 858 ίππους στις 17.000 σ.α.λ. βγάζοντας έναν μεγαλειώδη ήχο – ένα μεταλλικό ουρλιαχτό... Και τότε η πανέμορφη 412 Τ1 των Τζον Μπάρναρντ και κατόπιν Γκούσταβ Μπρούνερ απέδιδε πολύ λίγο αεροδυναμικό φορτίο και πέταγε στις ευθείες και είχε κυριαρχήσει στο μακρύ τότε Χόκενχαϊμ, στη Μόντσα, ενώ στο Σπα, προτού εγκαταλείψει από κινητήρα, ο μεγάλος Ζαν Αλεζί, κυνηγούσε λυσσαλέα τον επίσης πολύ μεγάλο Μίκαελ Σουμάχερ με την Benetton Ford…
Αυτή τη φορά η θεά τύχη χαμογέλασε στους φεραρικούς και ο Λεκλέρ απέσπασε μια πολύ μεγάλη νίκη ακόμη και με αυτά τα λάστιχα, που γεννήθηκαν για να ικανοποιούν όλες τις ανάγκες της ιπτάμενης Mercedes W10…
Ο Χάμιλτον κατά τα καθιερωμένα και συνήθη, πίεσε τρομερά, αλλά ο Λεκλέρ με θαυμαστή αυτοκυριαρχία τον κράτησε πίσω του.
Στην εκκίνηση ο Χάμιλτον πέρασε τον δεύτερο Φέτελ, ενώ πιο πίσω οι Ράικονεν και Φερστάπεν (που ξεκίνησε για μια ακόμη φορά χάλια, ελέω προβλημάτων με τον συμπλέκτη) είχαν μια επαφή στην πρώτη στροφή La Source (αγωνιστικό συμβάν). Ο Φινλανδός σπεσιαλίστας του Σπα έπεσε πολύ πίσω, ενώ από την επαφή έσπασε η ράβδος του τιμονιού του Φερστάπεν και βγήκε μπλοκάροντας στην Eau Rouge απογοητεύοντας τους δεκάδες χιλιάδες Ολλανδούς που πετάχτηκαν στις Αρδένες για να πανηγυρίσουν για το είδωλό τους...
Μετά την αποχώρηση του Safety Car από την πίστα, ο Φέτελ, που στο μεταξύ είχε προσπεράσει όπως και πέρσι μαγικά τον Χάμιλτον από την εξωτερική στη Le Combes (πραγματική... μοτερούκλα αυτή της Ferrari με την εξέλιξη του διπολικού ERS – αποδίδει 1.080+ άλογα...) επιχείρησε να κρατηθεί κοντά στον επικεφαλής Λεκλέρ και μπλόκαρε άσχημα στην Eau Rouge. Περί τον 15ο γύρο οι της Mercedes έκαναν το κλασικό τους τρικ βγαίνοντας στα πιτς προσποιούμενοι ότι περίμεναν μονοθέσιο για πιτ στοπ, και οι της Ferrari δεν είναι ότι τσίμπησαν τόσο, όπως είχε συμβεί στη Μόντσα το 2018 – ήταν ότι τα κόκκινα λάστιχα του Φέτελ δεν είχαν “ψωμί”.
Μετά τα πιτ στοπ των πρωτοπόρων ο Φέτελ πέρασε μπροστά, αλλά ο Λεκλέρ τον έφτασε και τον ππέρασε σχετικά γρήγορα. “Μόλις κατάλαβα ότι η νίκη είχε χαθεί έπαιξα για την ομάδα, και τα κατάφερα” παραδέχθηκε ο τετράκις Champ, που καθυστέρησε τον Χάμιλτον και αυτή η καθυστέρηση υπήρξε κρίσιμη για την κόκκινη νίκη, όπως είχε συμβεί και με τον Ράικονεν στην τελευταία φεραρική νίκη στο Ώστιν το 2018...
Αυτή ήταν η συνολικά 236η νίκη της Ferrari, η 14η στο Σπα και 18η στο Βέλγιο καθώς έχει νικήσει και 4 φορές στο Ζόλντερ και φυσικά η πρώτη του... “Καρλέτο”, όπως τον αποκαλούν χαϊδευτικά στο Μαρανέλο, Λεκλέρ.
Αξιοσημείωτη η 5η θέση του Αλμπόν και η 6η του σπουδαίου Πέρεζ που ανανέωσε για 3 χρόνια με τη Racing Point.
Το “ντέρμπι” θα συνεχιστεί σε έναν άλλο “ναό της ταχύτητας” σε μια βδομάδα στη Μόντσα...
Retro Grand Prix: Η περιγραφή του περσινού αγώνα στο Σπα με τη μεγαλειώδη νίκη του Φέτελ
Ποιός είναι τ'αφεντικό...
Ένας Φέτελ από άλλο πλανήτη τσάκισε τον Χάμιλτον στο Σπα Φρανκοσάν, την πιο απαιτητική και ολοκληρωμένη πίστα του πρωταθλήματος, μην αφήνοντας το παραμικρό περιθώριο στον Άγγλο...
Στο Σπα Φρανκοσάν, την επαναλαμβάνουμε πιο απαιτητική και ολοκληρωμένη πίστα του πρωταθλήματος πήραμε μια καλή ιδέα για το πιο είναι το κορυφαίο μονοθέσιο της φετινής σεζόν, αλλά ενδεχομένως και για το ποιός είναι καλύτερος οδηγός μεταξύ Φέτελ και Χάμιλτον.
Η Ferrari SF71H με την εκπληκτικά χαμηλή τιμή οπισθέλκουσας, με την “αντιενεργητική” ανάρτηση με τους υδρααυλικούς αποσβεστήρες που δούλεψε τέλεια στο μεσαίο sector και χάρη σε έναν πανίσχυρο κινητήρα και μια πολύ ψαγμένη αεροδυναμική σε επίπεδο λεπτομερειών όπως τα σχέδια στο δάπεδο, δεν άφησε το παραμικρό περιθώριο αμφισβήτησης στο στεγνό στην κατά τα άλλα ταχύτατη Mercedes W09. Οι Ράικονεν και Φέτελ προμήνυαν για μεγάλα πράγματα όντας οι ταχύτεροι σε όλες τις ελεύθερες δοκιμές στο στεγνό, αλλά η βροχή στις κατατακτήριες δοκιμές και ένα στρατηγικό λάθος για τον Ράικονεν, τους χάλασαν προσωρινά το πάρτυ...
Ο Φέτελ δεν ξεκίνησε το ίδιο καλά με τον Χάμιλτον στο αρχικό τμήμα της εκκίνησης αλλά χάρη στην αυξημένη κατά 40 περίπου ίππους ισχύ της μονάδας ισχίος του Μαρανέλο ανέκτησε μέτρα στη συνέχεια και πλασαρίστηκε στην εξωτερική του Χάμιλτον στο hairpin της La Source. Ο Χάμιλτον κρατήθηκε μπροστά του Φέτελ στην Eau Rouge αλλά στην ακόλουθη ευθεία της Raidillon ο Φέτελ τον κατάπιε από την εξωτερική. Ο ριψοκίνδυνος Οκόν με τη Force India Mercedes που ξεκινούσε τρίτος, πήρε το διπλό slip streaming και πλασαρίστηκε από την εσωτερική στα φρένα της Les Combes στο τέλος της ευθείας, αλλά ο Φέτελ και ο Χάμιλτον διατήρησαν την πρώτη και δεύτερη θέση αντίστοιχα.
Τότε βγήκε στην πίστα το Safety Car εξαιτίας μια πολλαπλής σύγκρουσης που είχε συμβεί λίγα μέτρα πιο πίσω στην εκκίνηση. Ο Χούλκενμπεργκ (Renault) μπλόκαρε, χτύπησε δυνατά τον Αλόνζο (McLaren Renault) από πίσω με αποτέλεσμα ο Ισπανός να περάσει από πάνω από τον Λεκλέρκ (Sauber Alfa Romeo Ferrari) και κατόπιν να γκρεμίσει την πίσω αεροτομή του Ρικιάρντο (Red Bull Renault) που από την ώθηση που δέχθηκε χτύπησε από πίσω τον Ράικονεν (Ferrari) σκίζοντάς του ένα ελαστικό. Κατόπιν ο Φινλανδός που ήταν τρομερά γρήγορος στις δοκιμές θα εγκατέλειπε ελέω βλάβης στο DRS.
Τα μεγάλα μαύρα σημάδια στις μπάρες του Halo της Sauber Alfa Romeo του Λεκλέρκ μαρτυρούσαν γιατί έκαναν καλά να το θεσπίσουν φέτος εις βάρος της αισθητικής...
Στη συνέχεια ο Φέτελ ήλεγξε τον Χάμιλτον στην επανεκκίνηση και άνοιξε τη διαφορά έως τα 3,5 δευτερόλεπτα. Η Mercedes στην απέλπιδα προσπάθειά της να περάσει τη Ferrari του Φέτελ έκανε το undercut καλώντας τον Άγγλος νωρίτερα στα πιτς (εξαιτίας και προβλημάτων blistering που αντιμετώπιζε στα ελαστικά). Μείωσε τη διαφορά στα 1,7 δευτερόλεπτα αλλά στη Ferrari κράτησαν την ψυχραιμία τους έκαναν ένα άψογο πιτ στοπ και ο Φέτελ βγήκε μπροστά από τον Χάμιλτον μετά το δικό του πρώτο πιτ στοπ.
Ο Φέτελ υπήρξε εκπληκτικός και άνοιξε κατόπιν σταδιακά τη διαφορά από τον Χάμιλτον έως τα 11 ολόκληρα δευτερόλεπτα, παίρνοντας την τρίτη του νίκη στο Σπα μετά εκείνες του 2011 και του 2013 με τη Red Bull. Ήταν η 52η νίκη του ξεπερνώντας στη σχετική λίστα τον Αλέν Προστ και φτάνοντας την τρίτη θέση των πολυνικών οδηγών πίσω από τους Σουμάχερ (με 91 νίκες) και Χάμιλτον (67 νίκες). Ήταν επίσης η 234η συνολικά νίκη της Ferrari, η 17η στο Βελγικό Grand Prix (και 13η στο Σπα αφού έχει 4 νίκες και στο Ζόλντερ) και η 13η του Φέτελ με την ιταλική ομάδα αφήνοντας πίσω τους Αλόνζο και Μάσα που έχουν από 11 νίκες, και τον Ράικονεν που έχει 9 κόκκινες νίκες... Ο Φινλανδός εξάλλου ήταν ο τελευταίος νικητής με Ferrari στο Σπα καθώς είχε νικήσει εκεί το μακρινό 2009...
Πολύ πίσω από τον Χάμιλτον τερμάτισε ο Φερστάπεν με μοναχικό αγώνα, μπροστά από τον Μπότας που ξεκινούσε 17ος και τις Force India Mercedes των Πέρεζ (μια ακόμη εξαιρετική εμφάνιση από τον Μεξικανό) και Οκόν. Τη βαθμολογούμενη δεκάδα συμπλήρωσαν οι δύο Haas των Γκροσζάν και Μάγκνιουσεν, ο Γκασλύ με την Toro Rosso Honda και ο Έρικσον με τη Sauber Alfa Romeo…
Τώρα στη Μόντσα ο Φέτελ έχει κάθε λόγο να αισιοδοξεί ότι θα μειώσει τη διαφορά περαιτέρω από τους 17 ολόκληρους βαθμούς που αυτή είναι τώρα... Ίδωμεν...