- Written by Σπύρος Πέττας
του Σπύρου Πέττα
Πριν το Grand Prix της Βαρκελώνης του 2024, οι αεροδυναμιστές της Ferrari, ηγούμενοι τότε από τον επικεφαλής αεροδυναμιστή Ντιέγκο Τόντι και από τον τεχνικό διευθυντή Ενρίκο Καρντίλε, ήταν πολύ αισιόδοξοι καθώς είχαν βρεί πολύ αεροδυναμικό φορτίο (πείτε το και πολλή κάθετη δύναμη) από το ύστατο πόνημά τους, το νέο δάπεδο και διαχύτη της Ferrari SF24.
Τους εν λόγω άξιους τεχνικούς της Ferrari, ξεγέλασε η αεροδυναμική σήραγγα η οποία δεν αποκαλύπτει το φαινόμενο του porpoising ή bouncing, αυτό δηλαδή των αναπηδήσεων που προκαλούν απώλεια δυναμικής ισορροπίας και αεροδυναμικού φορτίου, και αυτό στις ταχείες καμπές της Βαρκελώνης ήταν έντονο, αναγκάζοντας τους Λεκλέρ και Σάινθ να σηκώνουν το δεξί πόδι από το γκάζι σε αυτές, χάνοντας πολύ χρόνο και έδαφος.
Για τους επόμενους αγώνες δεν υπήρχε μια εύκολη και γρήγορη λύση πέρα από έναν λίγο ισχυρότερο διαχύτη που επιστρατεύτηκε για το Σίλβερστοουν (το οποίο αγωνιστικό τριήμερο του Σίλβερστοουν θυσιάστηκε σοφά από τον επικεφαλής της ομάδας Φρεντερίκ Βασέρ για να διεξαχθούν δοκιμές, όπως άλλωστε είχε συμβεί το 2023 στο Ζάντβοορτ μετά το οποίο εκείνη τη χρονιά η Ferrari SF23 είχε μεταμορφωθεί προς το καλύτερο).
Όπως και να είχε, από το Σίλβερστοουν και μετά, και με το porpoising να επιμένει, οι αγώνες ήταν ανηφορικοί για τους οδηγούς της Ferrari, χάνοντας πάρα πολλούς βαθμούς και αυτή θα είναι μάλλον η αιτία αν η Ferrari χάσει τελικά τους φετινούς τίτλους. Μάλιστα τη θέση του στη Ferrari, έπειτα από αυτό το ύστατο εμπόδιο, έχασε ο Ενρίκο Καρντίλε και τον αντικατέστησε προσωρινά ο ίδιος ο Βασέρ και από τον Οκτώβριο ο Γάλλος πρώην υπεύθυνος δυναμικής του οχήματος της Mercedes, Λοϊκ Σερά.
Η οριστική λύση για το bouncing και συγκεκριμένα την εξάλειψή του βρέθηκε με το αεροδυναμικό πακέτο που επιστρατεύτηκε για το Grand Prix της Μόντσα, όπου ο Λεκλέρ με ένα πιτ στοπ λιγότερο από τον άμεσο ανταγωνισμό, απέσπασε μια συναισθηματική νίκη, που η Ferrari είχε τόσο ανάγκη.
Στους επόμενους δύο αγώνες, στα άτυπα σιρκουί του Μπακού και της Σιγκαπούρης, χάθηκαν για διάφορους λόγους και από διάφορα λάθη δύο πιθανές νίκες και πολλοί βαθμοί, στο Ώστιν ωστόσο, που έκανε το ντεμπούτο της μια νέα σε πιο ευλύγιστα υλικά εμπρόσθια αεροτομή (με ίδιο σχέδιο με αυτήν που έκανε το ντεμπούτο της στη Σιγκαπούρη) δεν υπήρξε ιστορία.
Με τρομερό ρυθμό αγώνα (για μεγάλα διαστήματά του η SF24 γύρναγε μισό δευτερόλεπτο στον γύρο ταχύτερα από τη Red Bull του Φερστάπεν και έως και ένα δευτερόλεπτο στον γύρο ταχύτερα από τις McLaren…), και έπειτα από μια φοβερή εκκίνηση του Λεκλέρ, που εκτινάχθηκε από τέταρτος στην πρώτη θέση, η Ferrari κυριάρχησε σε μια από τις ωραιότερες και πιο απαιτητικές πίστες στον κόσμο, και κατέκτησε το 1-2 με νικητή τον Λεκλέρ, σε ότι συνιστούσε ένα άνευ προηγουμένου θρίαμβο για τη Scuderia.
Αυτήν βοήθησαν πολύ οι δοκιμές της Pirelli που διεξήχθησαν στο Μουτζέλο, με τον Ντιέγκο Τόντι τότε να μονολογεί πόσο πολύ του έλυσαν τα χέρια οι ελευθερίες κανονισμών όσον αφορά την ευλυγισία των εμπρόσθιων αεροτομών, καθώς πλέον, όπως παρατηρούσε, μπορούσε να φέρει την εμπρόσθια αεροτομή της Ferrari SF24 σε ένα ύψος (καθώς λύγιζε) που κυριολεκτικά απογείωνε την αεροδυναμική απόδοση του κόκκινου μονοθεσίου.
Εξαιρετικά σημαντικό και το ότι πριν το Ώστιν οι αναρτήσεις επανασχεδιάστηκαν εξαιρετικά επιτυχημένα με πιο μαλακές ρυθμίσεις απογειώνοντας την αξιοποίηση ελαστικών της Ferrari στους αγώνες – όχι τόσο στις κατατακτήριες, και επιτρέποντας εξαιρετικά περάσματα πάνω από τα κερμπ με τη Ferrari, να τονίσουμε, να είναι η μόνη που έχει να επιδείξει ανάρτηση multi link στον πίσω άξονα. Σε τέτοιο σημείο μάλιστα που να προβληματίζει το ότι η Ferrari για το 2025 θα περάσει στην εμπρόσθια ανάρτηση στο pull rod ενώ τώρα επιτυγχάνει εξαιρετικά αποτελέσματα με το push rod που θα το εγκαταλείψει στο τέλος της χρονιάς...
Στο πολύ ολισθιρό Μέξικο Σίτι ο φορμαρισμένος Σάινθ πήρε με δύο σχεδόν τέλειους γύρους μια κυρίαρχη pole position, ενώ ο απογοητευμένος Λεκλέρ ήταν μόλις τέταρτος, και πολλά θα εξαρτώνταν στο τί θα συνέβαινε στην πρώτη στροφή και στη μακρά διαδρομή προς αυτήν από την εκκίνηση. Με τη Ferrari Sf24 να παραμένει σαφώς ανώτερη από τον ανταγωνισμό σε ρυθμό αγώνα και αξιοποίηση ελαστικών.
- Written by Σπύρος Πέττας
Η Ferrari ουσιαστικά “κλέβει” τη νίκη στη Μόντσα από την ταχύτερη επί ίσοις όροις McLaren, την οποία ωστόσο έπληξε περισσότερο το graining που έκανε την επανεμφάνισή του στο λομβαρδικό σιρκουί.
Η στρατηγική του ενός πιτ στοπ είναι γνωστό ότι στη Μόντσα είναι η ταχύτερη και ένας συγκλονιστικός “μετρονόμος” Σαρλ Λεκλέρ ήταν ο μόνος που κατάφερε να την κάνει να λειτουργήσει, μην ξεκολλώντας για 37 συναπτούς γύρους το χρονόμετρο, από κάποιο σημείο και μετά, από το 1’ 23’’ κάτι…
Τελικά του έφτασαν 2,6 δλ για να επικρατήσει επί του τρομερού σε Σπα και Μόντσα, Όσκαρ Πιάστρι και τώρα ο Λεκλέρ πρέπει να νικήσει και στις “φίλιες” πίστες Μπακού και Σιγκαπούρη, και έπεται συνέχεια κατόπιν στο Λας Βέγκας…
Θρίαμβος και στο Wec
Στο ολοκληρωμένο και απαιτητικό Ώστιν, “καθάρισε” η κίτρινη Ferrari 499 p των Κουμπίτσα, Γιε και Σβάρτσμαν που προηγήθηκε στις τέσσερις πρώτες ώρες και κατόπιν χρειάστηκε και μια ποινή διέλευσης του Toyota νο7 των Κομπαγιάσι, Κόνγουεϊ και Ντε Φρις για να ξαναπεράσει στο προβάδισμα και να το κρατήσει “με νύχια και με δόντια”. Τρίτοι οι Φουόκο, Μολίνα και Νίλσεν με την εργοστασιακή 499 p, ενώ οι Τζοβινάτσι, Καλάντο και Πιεργκουίντι εγκατέλειψαν από βλάβη στη μετάδοση έπειτα από μια επαφή με ένα αργότερο αγωνιστικό περί τη δεύτερη ώρα...
Έτσι η Scuderia Ferrari, που φέτος νίκησε σε Μονακό, Λε Μαν και Μόντσα, κατάφερε να γίνει η μόνη ομάδα στην ιστορία που νίκησε δύο αγώνες παγκοσμίου πρωταθλήματος την ίδια μέρα… Για την ίδια σεζόν πρέπει να πάμε στο 1984-1987 και την Porsche που εφοδίαζε με τους V6 turbo Tag Porsche τη McLaren στην F1 και έτρεχε και με τις 956 και 962 στο Wec, ενώ πιο παλιά το κατάφερνε επί σειρά ετών η Ferrari, με ολόκληρα δικά της αγωνιστικά πάντοτε, με τελευταία χρονιά που νίκησε σε F1 και Wec, το 1972, με τις 312 Β2 και 312 Pb αντίστοιχα...
- Written by Σπύρος Πέττας
του Σπύρου Πέττα
Αποτελεί κοινή εντύπωση πώς στο Αζερμπαϊτζάν, η Ferrari και ο Λεκλέρ πέταξαν μια σίγουρη νίκη στα σκουπίδια, και σίγουρα δεν θα ήταν η πρώτη φορά.
Ο Μονεγάσκος μετά το πιτ στοπ (και με αργό in lap) οδήγησε πολύ συντηρητικά προσπαθώντας να μην πιέσει τα ελαστικά του (το out lap του Λεκλέρ ήταν κι αυτό 3 δλ αργότερο από αυτό του Πιάστρι), και όταν ο οπορτουνιστής Πιάστρι του επιτέθηκε, δεν έπαιξε καθόλου άμυνα καθώς ήταν σίγουρος ότι σύντομα θα περνούσε εύκολα ξανά μπροστά.
Η πραγματικότητα, ωστόσο, ήταν τελείως διαφορετική. Ο Πιάστρι οδήγησε εξαιρετικά, διέθετε μια γρήγορη στην ευθεία McLaren Mcl38 με λίγο φτερό και με καλή μηχανική πρόσφυση στις εξόδους των στροφών, και δεν άφησε το παραμικρό περιθώριο στον Μονεγάσκο να αμφισβητήσει το προβάδισμά του.
Ο Φρεντ Βασέρ, εν προκειμένω, ήταν μια ακόμη φορά “to the point”: “Ήταν λανθασμένη η εισαγωγή μας, του hard ελαστικού. Εν προκειμένω δεν έπρεπε να σώσουμε τα ελαστικά αλλά το προβάδισμα καθώς αυτό απεδείχθη πολύ πιο σημαντικό”.
Ο δε Λεκλέρ, στον οποίο κόστισαν οι αναποδιές της Παρασκευής, δήλωσε μάλιστα ότι με το που έβαλε τα hard ελαστικά κατάλαβε ότι δεν θα νικούσε.
Ας ελπίσουμε μόνο, στη Σιγκαπούρη η Ferrari, να μην επαναλάβει τα ίδια λάθη, καθώς τα περιθώρια στενεύουν.
- Written by Σπύρος Πέττας
του Σπύρου Πέττα
Να τονίσουμε εξαρχής ότι το τμήμα της F1 (Gestione Sportiva) έχει κλείσει για διακοπές από τα μεσάνυχτα του Σαββάτου 3 Αυγούστου, και για δύο εβδομάδες, έως τις 17 δηλαδή Αυγούστου. Η δουλειά που τους περιμένει είναι πολλή καθώς τα δίνουν όλα για τις αμυδρές ελπίδες για τον τίτλο των Κατασκευαστών του 2024, καθώς και για τη Ferrari με κωδική ονομασία 677, αυτήν του 2025, που όλοι στο Μαρανέλο αποκαλούν χαϊδευτικά, ως “τη Ferrari του Λιούις”. Με πιο άκαμπτα και βαριά δάπεδα και με κατάλληλες ράβδους ακαμψίας, στη Ferrari προσπαθούν να λύσουν το χρόνιο πρόβλημα του bouncing που από κάποιο σημείο του αγώνα και μετά, έκανε την εμφάνισή του και στο Βέλγιο, στο Σπα Φρανκοσάν. Για τους επόμενους δύο αγώνες σε Ζάντβοορτ και Μόντσα αναμένονται νέα αεροδυναμικά πακέτα. Από τη Μόντσα και μετά έρχονται ευνοϊκές πίστες για το όρθιο αλογάκι, με τον ταπεινωμένο Λεκλέρ να είναι ορκισμένος να νικήσει στο Μπακού, τη Σιγκαπούρη και το Λας Βέγκας… Κατά τα άλλα, η τεχνική αναδιοργάνωση του Βασέρ συνεχίζεται αφού πήρε το κεφάλι του Ενρίκο Καρντίλε, που στην Aston Martin θα βρει τον... Άντριαν Νιούι. Ο Ντιέγκο Τόντι ανακοίνωσε ότι αναλαμβάνει ολόκληρο το αεροδυναμικό τμήμα, συμπεριλαμβανομένης της αεροδυναμικής σήραγγας, ενώ μάλλον θα τον πλαισιώσει και ο Φρανκ Σάντσεζ με προϋπηρεσία σε δευτερεύουσες ομάδες, όπως η Sauber. Όπως και να έχει οι δικαιολογίες σύντομα στερεύουν για τον Βασέρ…
Τα συμπεράσματα από το Σπα
Οδήγημα σαν αυτό του Τζορτζ Ράσελ είχαμε να δούμε από την εποχή του Αλέν Προστ. Με τελειωμένα λάστιχα οδήγησε στρωτά και αποφασιστικά, βγαίνοντας εξαιρετικά από τη La Source, αναγκάζοντας τον Χάμιλτον να ανοίγει τη γραμμή του και να χάνει ταχύτητα, και πέφτοντας χωρίς περιστροφές στα φρένα της Les Combes και του Bus Stop Chicane… Ο Χάμιλτον οδήγησε κι αυτός τέλεια, και προδιαθέτει πολύ θετικά για το 2025.
Full attack στη Μόντσα
Για τη Μόντσα η Ferrari κατεβάζει νέο μονοθέσιο με νέο δάπεδο, νέα πλαϊνά και νέο κάλυμμα κινητήρα. Και ήδη ο Αλόνζο προέβλεψε ότι θα είναι η ταχύτερη στους επόμενους αγώνες. Speriamo bene...