- Written by Σπύρος Πέττας
“Φιλοδοξία έχετε, ταλέντο δεν έχετε”…
του Σπύρου Πέττα
Αποκαλύπτουμε ότι έτσι είπε ο Χάμιλτον στον Φρεντερίκ Βασέρ σε ένα από τα επεισοδιακά briefing του Μαϊάμι όπου η Ferrari F1 ξεφτιλίστηκε στην κυριολεξία για την έκτη θέση του… Αντονέλι.
“Θα είναι μακριά η χρονιά” συμπλήρωσε ο Άγγλος που βγάζει έξω πάλι τον χαρακτήρα του κακομαθημένου παιδιού αλλά έχει μάλλον δίκιο.
Το πρόβλημα της ατυχούς Sf25 δεν είναι μονάχα αεροδυναμικό (έλλειψη αεροδυναμικού φορτίου στον πίσω άξονα) αλλά και δομικό.
Πάσχει η πίσω ανάρτηση από μηχανική πρόσφυση και είναι ασταθές το πίσω μέρος και εξαιτίας της προαναφερθείσης έλλειψης φορτίου στον πίσω άξονα. Παράλληλα και το νέο κοντύτερο κιβώτιο λυγίζει και πρέπει να αλλαχθεί το μπλοκ του από ανθρακονήματα.
Για την Ίμολα και τη Βαρκελώνη δεν αναμένονται εκ νέου σημαντικές αλλαγές πέρα από πιο σκληρά μέρη πίσω ανάρτησης και η νέα ανάρτηση θα είναι έτοιμη ακούγεται στο Σίλβερστοουν, πολύ αργά δηλαδή...
Όσο και αν αγαπάμε τον Φρεντερίκ Βασέρ, οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι ήταν λάθος του η απομάκρυνση του Ενρίκο Καρντίλε. Χωρίς τον Τοσκάνο η Ferrari Sf25 γεννήθηκε ακέφαλη και λάθος.
Τις αλλαγές στις αναρτήσεις θα επιβλέψει προσωπικά ο μάγος των vehicle dynamics, Λοϊκ Σερά. Η Ferrari έκανε μάλλον λάθος και στην εμπρόσθια ανάρτηση που επέλεξε το σχήμα pull rod έναντι του push rod που είχε τελειοποιήσει το 2024…
Ο κύβος του Κιούμπικ
Έτσι περιγράφεται όσον αφορά τις προβληματικές του στησίματος, η “αζύγιστη” Sf25: όταν βάζουν λίγο παραπάνω φτερό στην εμπρόσθια αεροτομή για να μειωθεί η υποστροφή γλιστρά υπερβολικά το πίσω μέρος. Όταν το στήνουν ουδέτερα γλιστρά με τα τέσσερα. Όταν αφαιρούν φτερό από την πίσω αεροτομή επιστρέφει έντονα η υποστροφή…
Addio Mondiale
Και ένα ακόμη πρωτάθλημα έχει χαθεί εν τη γενέσει του...
- Written by Σπύρος Πέττας
του Σπύρου Πέττα
Τη στιγμή που γράφονταν αυτές οι γραμμές απέμεναν λίγες ώρες από τις κατατακτήριες δοκιμές του Ιαπωνικού Grand Prix.
Ο Χάμιλτον, αλλά και ο Λεκλέρ δήλωναν ευχαριστημένοι από τις αλλαγές στο setup, με τον Μονεγάσκο όμως να τονίζει ότι η McLaren κινείται σε άλλη κατηγορία.
Η Ferrari για τη Σουζούκα έφερε μονάχα μια νέα πίσω αεροτομή φορτίου που να ταιριάζει στις επιμέρους απαιτήσεις του τρομερού ιαπωνικού σιρκουί σε σχήμα “οκτώ” (σχεδιασμένο από τον Ολλανδό Χιούγκενχολτς).
Για το Μπαχρέιν θα φέρει ένα τροποποιημένο δάπεδο, κυρίως στην περιοχή του διαχύτη, με στόχο να αποδίδει περισσότερο φορτίο σε υψηλές αποστάσεις του δαπέδου από το έδαφος, καθώς το “αιώνιο” πρόβλημα του bottoming επιμένει.
Για το Μαϊάμι τέλος, αναμένονταν οι βαρείες μετατροπές με νέο μονοθέσιο ουσιαστικά...
- Written by Σπύρος Πέττας
του Σπύρου Πέττα
Σε έναν άνευ προηγουμένου θρίαμβο για τη Ferrari 499 p και συγκεκριμένα το νούμερο 51 εξελίχθηκαν οι 6 ώρες της Ίμολα, ανήμερα του Πάσχα του 2025. Οι Τζέιμς Καλάντο, Αντόνιο Τζοβινάτσι και Αλεσάντρο Πιεργκουίντι (τους αναφέρουμε με τη σειρά που μετείχαν στη διάρκεια του αγώνα) οδήγησαν εξαιρετικά μην υποπίπτοντας στο παραμικρό λάθος, ελέγχοντας το προβάδισμα και μην πέφτοντας ποτέ κάτω από τη δεύτερη θέση στη μαραθώνια αναμέτρηση.
Όπως συνέβη και στην πρεμιέρα του Κατάρ, αλλά και στον περσινό επίλογο του Μπαχρέιν, τα δύο Safety Car που εφαρμόστηκαν, δεν ευνόησαν τη Ferrari εξαλείφοντας το μεγάλο προβάδισμα που είχε αποσπάσει την εκάστοτε στιγμή, και επιτρέποντας στις αντίπαλες ομάδες να διεκδικήσουν τις πρώτες θέσεις.
Μια από αυτές ήταν η Porsche, που μετά την τρίτη ώρα βρέθηκε, κάνοντας την έκπληξη, στο προβάδισμα, με τον Τζοβινάτσι, ωστόσο, να “ελέγχει” από τη δεύτερη θέση τον προσωρινά επικεφαλής Ματ Κάμπελ, και στη συνέχεια, όταν την 963 ανέλαβε ο Κέβιν Έστρε, να επωφελείται ενός μπλοκαρίσματος του Γάλλου στην είσοδο της πρώτης Rivazza, για να τον προσπεράσει με άνεση από την εσωτερική στη δεύτερη Rivazza για το προβάδισμα.
Η Ferrari, αναμένοντας τη βροχή την 5η ώρα, “μόνταρε” συντηρητικά τέσσερα μαλακά ελαστικά στην 499 p (ενώ τα μεσαία ελαστικά ήταν τα πιο γρήγορα στις δεδομένες συνθήκες) όταν τα πηδάλια ανέλαβε ο Πιεργκουίντι για τα τελικά στιντ, και ο Πιεμοντέζος τα χειρίστηκε εξαιρετικά: στην αρχή ήλεγχε τον ταχύτατο Έστρε, κρατώντας τον πίσω για ενάμιση δευτερόλεπτο, και κατόπιν εκμεταλλεύτηκε τη μάχη που είχε ο Γάλλος με την τρίτη Toyota του Κομπαγιάσι για να ανοίξει γρήγορα τη διαφορά έως τα 15 δευτερόλεπτα και πλέον.
Στη συνέχεια του αγώνα και οδηγώντας συντηρητικά, ο Πιεργκουίντι ήλεγξε το προβάδισμα για να πάρει την καρό σημαία πρώτος, ακολουθούμενος από την BMW των Στόφελ Φαν Ντερ Λίντε, Ρόμπιν Φρινς και Ρενέ Ραστ, και από την Alpine των Μικ Σουμάχερ, Ζουλ Γκουνόν και Φρεντ Μακοβίκι.
Στην 4η θέση, ολοκληρώνοντας τον θρίαμβο της Ferrari, τερμάτισε η κίτρινη “ιδιωτική” 499 p των Φιλ Χάνσον, Γίφεϊ Γιε και Ρόμπερτ Κουμπίτσα.
Όσον αφορά το νούμερο 50, αυτό, χάρη στα εξαίσια πρώτα δύο στιντ με τα εξίσου εξαίσια προσπεράσματα δια χειρών Νίκλας Νίλσεν, έφτασε έως την 4η θέση, αλλά ο Φουόκο “κόλλησε” προς το τέλος πίσω από το Toyota του Μπουεμί, έχοντας μια επαφή μαζί του που έσκασε το πίσω αριστερό ελαστικό του, με συνέπεια να πέσει στην 15η τελική θέση.
Τρίτη θέση του Λεκλέρ στην Τζέντα
Ο Σαρλ Λεκλέρ οδηγώντας εξαιρετικά απέσπασε την τρίτη θέση στο Grand Prix της Τζέντα, μια θέση που δίνει ελπίδες για τη συνέχεια. Τώρα στη Ferrari F1 πάνε στο Μαϊάμι με ένα νέο αεροδυναμικό πακέτο, με νέα εμπρόσθια αεροτομή, καθώς βρέθηκε ότι η προηγούμενη ευθυνόταν εν μέρει για την έλλειψη αεροδυναμικού φορτίου στον πίσω άξονα της Sf25.
Ο πρόεδρος της Ferrari Τζον Έλκαν, εξάλλου, σύναψε συμφωνία με τη Lockheed για την ενίσχυση του αεροδυναμικού τμήματος της ομάδας, ενώ ενίσχυσε και τη συμφωνία με τον Σαρλ Λεκλέρ εκχωρώντας στον Μονεγάσκο ακόμη 15 εκατομμύρια ευρώ, επισημαίνοντας του ότι είναι και θα είναι ο Νο1 οδηγός της Scuderia, για όσο ο Έλκαν παραμείνει στη θέση του. Δηλαδή εφόρου ζωής...
- Written by Σπύρος Πέττας
του Σπύρου Πέττα
Ο πρόσφατα διορισθείς τεχνικός διευθυντής της Ferrari F1, ο Γάλλος Λοϊκ Σερά, απολογήθηκε τις τελευταίες ημέρες, στις κεφαλές της εταιρείας, τον πρόεδρο Τζον Έλκαν και τον “σκληρό” αυτοδημιούργητο Ceo, Μπενεντέτο Βίνια.
Ο Σερά είχε να απολογηθεί για πολλά: έπειτα από τέσσερα ολόκληρα χρόνια, το νέο μονοθέσιο της Ferrari, η φέρελπις και βαρύτατα τροποποιημένη σε σχέση με το 2024, Sf25, αντιμετωπίζει το μέχρι τώρα άλυτο πρόβλημα: στις υψηλές ταχύτητες “βρίσκει” στο έδαφος το πίσω μέρος (“botttoming”), με συνέπεια να είναι αναγκασμένοι να σηκώνουν το μονοθέσιο, αυξάνοντας την απόσταση του δαπέδου από το έδαφος, και έτσι το μονοθέσιο συνολικά χάνει σε αεροδυναμική απόδοση, αλλά και σε ευστάθεια εξαιτίας της ανύψωσης του κέντρου βάρους του. Άλλος λόγος που σηκώνουν το μονοθέσιο είναι για να προστατέψουν τα μηχανικά μέρη όπως το κιβώτιο, από τους κραδασμούς.
Στην Κίνα τα πράγματα ξεκίνησαν, ωστόσο, ευοίωνα: Ο εκπληκτικός επτάκις πρωταθλητής Λιούις Χάμιλτον, οδηγώντας πολύ στρωτά στο πρώτο τεχνικό sector, και ταχύτατα στα υπόλοιπα δύο, απέσπασε την pole για τον αγώνα σπριντ, και κατόπιν - στον αγώνα σπριντ - με άψογη διαχείριση ελαστικών, ιδιότητα που τού έχει προσδώσει η αξιοζήλευτη εμπειρία του, επικράτησε εμφατικά, χαρίζοντας στη Scuderia την πρώτη μέχρι σήμερα νίκη στην ιστορία της, σε σύντομο αγώνα.
Στον αγώνα σπριντ, βλέπετε – εξαιτίας της βραχύτερης διάρκειας του - το απαιτούμενο φορτίο καυσίμου είναι σχετικά μικρό και αυτό επέτρεψε στους τεχνικούς της Ferrari, να “τρέξουν” την Sf25 σχετικά χαμηλή, και αυτό συνέβαλε στο η αεροδυναμική απόδοση και ισορροπία να είναι τόσο καλές, ώστε να νικήσει – δείγμα ότι η Sf25 δεν είναι τελείως “του πεταματού”.
Για τον κυρίως αγώνα της Κυριακής, ωστόσο, οπότε το μονοθέσιο φορτώνεται με πλήρες φορτίο καυσίμου, περί τα 100 κιλά, έπρεπε να σηκώσουν την Sf25 με συνέπεια να χαθεί, όπως αποκάλυψε εύγλωττα ο Χάμιλτον, η καλή αρχική ισορροπία. Μάλιστα, δεν το σήκωσαν αρκετά με συνέπεια ο Χάμιλτον να ακυρωθεί εξαιτίας οριακά αυξημένης φθοράς της ξύλινης πλάκας κάτω από το δάπεδο. Αυτή τοποθετήθηκε στις Formula 1 το 1994, με στόχο τα τότε μονοθέσια, και μετά τις τραγικές απώλειες των Σένα και Ρατσενμπέργκερ εκείνη τη σεζόν, να γίνουν πιο αργά και ασφαλή. Ο κανονισμός έκτοτε ορίζει ότι το πάχος αυτής της ξύλινης πλάκας δεν πρέπει να έχει φθαρεί πάνω από το 70%, στο περίπου, μετά τον αγώνα, και οι έφοροι στην περίπτωση του Χάμιλτον και της Ferrari, πρέπει να υπήρξαν ιδιαίτερα αυστηροί, κάτι που έγειρε πολλές αντιδράσεις από τους πολυάριθμους τιφόζι και τα μέλη της ομάδας.
Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, και ο Λεκλέρ (που στον αγώνα ήταν εκπληκτικός και, ακόμη και με σπασμένη εμπρόσθια αεροτομή, υποσκέλισε τον Χάμιλτον) ακυρώθηκε, καθώς βρέθηκε κατά ένα κιλό ελλιποβαρής, εξαιτίας αυξημένης φθοράς ελαστικών. Για την ίδια αιτία, θυμίζουμε, είχε ακυρωθεί και η Mercedes του Ράσελ, μετά την εκπληκτική επικράτηση του νεαρού Άγγλου εντός παιδιάς, στο Grand Prix Βελγίου του 2024, με συνέπεια τότε τη νίκη να “κληρονομήσει” ο Χάμιλτον - μια νίκη που σε κυρίως αγώνα παραμένει η 105η και τελευταία του, μέχρι τουλάχιστον την περίοδο που γραφόταν το κείμενο που διαβάζετε.
Σχετικά με τη διπλή αυτήν τεχνική ακύρωση των Sf25, να τονίσουμε, προφανώς, ότι δεν υπήρξε κάποιος δόλος στις τεχνικές επιλογές από την πλευρά της Ferrari, όπως ξεκαθάρισε και η ίδια σε σχετική εμφατική ανακοίνωσή της, την Δευτέρα μετά τον κινεζικό αγώνα. Κάτι τέτοιο δεν θα ταίριαζε με το νομιμόφρον DNA, ιστορικά, της Scuderia άλλωστε...
Εύλογα κάποιοι υπέθεσαν ότι για το νέο επίμονο πρόβλημα του “bottoming” ευθύνεται και η πίσω ανάρτηση πολλαπλών συνδέσμων (στη σχεδίαση της οποίας μεγάλη συμβολή είχε ο Σερά, σε μέρη, ιδίως, όπως οι ράβδοι στρέψης), αν και ο Γάλλος τεχνικός στην απολογία του προς τους Έλκαν και Βίνια, ξεκαθάρισε πώς δεν ισχύει κάτι τέτοιο, και πώς το πρόβλημα είναι καθαρά αεροδυναμικό…
Σε Σουζούκα και Μαϊάμι οι πρώτες αναβαθμίσεις – διορθώσεις
Στη Σουζούκα αναμένεται ένα τροποποιημένο δάπεδο, που δεν αναμένεται, ωστόσο, να λύσει το πρόβλημα τελείως. Οι βαριές αναβαθμίσεις αναμένονται για το Μαϊάμι, ή, αν τα καταφέρουν, στη Σουζούκα…
Εις υπεράσπισην του Βασέρ
Αυτοί που εύκολα κατακρίνουν τώρα τον αρχηγό της Ferrari F1, που δέχθηκε σφοδρή κριτική εξαιτίας των γεγονότων αυτών, να γνωρίζουν πολύ καλά πώς, αν καρατομηθεί ο Γάλλος, τότε αναμένεται Χάος και Έρεβος για τη Scuderia Ferrari F1, ακόμη και αν έρθει στη θέση του ο ταλαντούχος πολυνίκης του Λε Μαν, Αντονέλο Κολέτα...