- Written by Σπύρος Πέττας
του Σπύρου Πέττα
Ο λόγος για τη Ferrari με κωδικό αριθμό 677 που θα τρέξει το 2025, δεν έχει καμία σχέση με την τωρινή προβληματική SF24, και που όλοι στο Μαρανέλο την αποκαλούν απλά ως “τη Ferrari του Λούις”, αναφερόμενοι προφανώς στον επτάκις Χάμιλτον.
Έναν Χάμιλτον που στο Σίλβερστοουν έγραψε ιστορία αποσπώντας έπειτα από σχεδόν τρία χρόνια “ανυδρίας” μια σημαδιακή νίκη, την 9ή του στο βρετανικό πρώην αεροδρόμιο, αριθμό που αποτελεί και το νέο ρεκόρ για τις περισσότερες νίκες στο ίδιο σιρκουί στην κατηγορία.
Η νέα Ferrari χαρακτηρίζεται από ένα πιο μακρύ σασί, με τη θέση οδήγησης, το σύστημα διεύθυνσης και τις εισαγωγές των πλαϊνών πιο πίσω τοποθετημένες-α. Στόχος η μεγαλύτερη απόσταση των εισαγωγών από τους εμπρόσθιους τροχούς για πιο “καθαρή” από στροβιλισμούς αεροδυναμική ροή. Το κιβώτιο θα είναι ακόμη πιο κοντό απ’ ότι του 2024, ενώ τόσο μπροστά όσο και πίσω στις αναρτήσεις υιοθετείται το σχήμα pull rod με στόχο, τί άλλο από τα αεροδυναμικά οφέλη και το χαμηλότερο κέντρο βάρους.
Το σασί της 677 σχεδιάζουν ο Φάμπιο Μοντέκι και ο Deputy Chief Designer, Κοράντο Ονοράτο (έχει το όνομα – να δούμε αν έχει και τη χάρη του άλλου Κοράντο, του Ιότι που σχεδίασε το bulletproof μοτέρ της Ferrari 499 p που έκανε το “δύο στα δύο” στο Λε Μαν), ενώ την αεροδυναμική επεξεργασία έχει αναλάβει το επιτελείο του Ντιέγκο Τόντι.
Τα σύγχρονα προβλήματα
Το μεγάλο πρόβλημα της τωρινής Ferrari F1, είναι ότι οι αναπηδήσεις τύπου porpoising ή bouncing δεν παρατηρούνται στην αεροδυναμική σήραγγα. Διαπίστωσαν δε ότι με αυτές έχαναν στις ταχείες καμπές έως και 20 βαθμούς αεροδυναμικού φορτίου με συνέπεια να υπερθερμαίνονται τα κινητήρια ελαστικά. Στην Ουγγαρία, που το πρόβλημα προβλέπεται να εμφανιστεί μονάχα στην τέταρτη στροφή και σε μικρότερη κλίμακα, θα χρησιμοποιηθεί το αεροδυναμικό πακέτο της Βαρκελώνης τροποποιημένο, ενώ στο Σπα, θα γυρίσουν πίσω στο (ξεπερασμένο...) πακέτο της Ίμολα.
Όλα αυτά εν όψει νέου πακέτου για το Ζάντβοορτ, μετά την καλοκαιρινή παύση, ενώ να σημειώσουμε ότι η Ferrari, “θυσίασε” το βρετανικό Grand Prix, για να διεξάγει δοκιμές, όπως είχε συμβεί το 2023, ακριβώς στο Ζάντβοορτ...
- Written by Σπύρος Πέττας
του Σπύρου Πέττα
Η Ferrari είναι η μόνη αυτοκινητοβιομηχανία που έχει καταφέρει μέχρι στιγμής να νικήσει σε Λε Μαν και Μονακό εντός του ίδιου ημερολογιακού έτους, και αυτόν τον άθλο να τον έχει καταφέρει μονάχα δύο φορές, το 1954 και το 2024, εβδομήντα χρόνια δηλαδή μετά.
Το 1955, συγκεκριμένα, ο Μορίς Τρεντινιάν, θείος του μετέπειτα ζεν πρεμιέ του σινεμά, Ζαν Λουί, κατάφερε να επικρατήσει των διαστημικών για την εποχή Mercedes W196, στο πριγκιπάτο του Μονακό, στο τιμόνι της εντυπωσιακής Ferrari 625 (φωτό), που αποτελούσε ουσιαστικά μια μεγενθυμένη έκδοση της άλλοτε πανίσχυρης και πολυνίκους Ferrari 500 F2, παγκόσμιας πρωταθλήτριας και κυρίαρχης το 1952 και το 1953 στη Formula 1, με τον Αλμπέρτο Ασκάρι.
Περιττό να αναφέρουμε ότι η νίκη μιας μικρής τότε… βιοτεχνίας από το χωριό του Μαρανέλο, όπως ήταν η Ferrari, εις βάρους ενός κολοσσού όπως η Mercedes, είχε δημιουργήσει μεγάλη εντύπωση στο κοινό και στα μέσα ενημέρωσης εκείνης της εποχής.
Η Ferrari είχε ολοκληρώσει το ρεκόρ, λίγους μήνες νωρίτερα, όταν στο Λε Μαν το 1954, ο Τρεντινιάν, συνεπικουρούμενος από τον “El Cabezon” Φροϊλαν Γκονζάλες είχε νικήσει για λίγα μέτρα την Jaguar C Type των Τόνι Ρολτ και Ντάνκαν Χάμιλτον, στο τιμόνι της πανίσχυρης πρωτότυπης Ferrari 375 Plus.
Και μεταφερόμαστε στη σύγχρονη εποχή, 70 χρόνια ακριβώς μετά, όταν ο Αλεσάντρο Πιεργκουίντι, στο Λε Μαν το 2023 στο τιμόνι της αθάνατης πολεμικής μηχανής Ferrari 499 p, και συνεπικουρούμενος από τους Τζέιμς Καλάντο και Αντόνιο Τζοβινάτσι, επιδίδεται στον ένα άθλο μετά τον άλλο, όπως το να γυρνά δέκα δλ. στο γύρο ταχύτερα από όλους στο βρεγμένο τη νύχτα, ή όπως το να προσπερνά το Toyota GR010 του Μπουεμί από την εξωτερική.
Λίγους μήνες αργότερα, ο Σαρλ Λεκλέρ, κατακτά μια συναισθηματική νίκη στην πατρίδα του το Μονακό, κλαίγοντας μέσα στο κράνος του τους δέκα τελευταίους γύρους...
To 2024 η Scuderia Ferrari επιτυγχάνει τον άθλο που είχε επιτύχει το 1934, όταν ο μεγαλύτερος πιλότος όλων των εποχών, Τάτσιο Νουβολάρι είχε νικήσει σε Μονακό και Λε Μαν, ενώ το 2024 οι Νίκλας Νίλσεν, Μιγκέλ Μολίνα και Αντόνιο Φουόκο κατακτούν ηρωικά το πιο επικό Λε Μαν όλων των εποχών, ενώ ο Λεκλέρ κατέκτησε στο Μονακό τη νίκη που προαναφέραμε...
- Written by Σπύρος Πέττας
του Σπύρου Πέττα
Τί να πει κανείς για το downgrade, την αναβάθμιση… υποβάθμιση της Βαρκελώνης, που έκοψε τα φτερά της Ferrari, και μάλλον της στερεί για μια ακόμη χρονιά τον τίτλο.
Το πρόβλημα είναι ότι με το δάπεδο και τον διαχύτη της Βαρκελώνης ασκείται υπερβολική κάθετη δύναμη που μεταφράζεται σε αναπηδήσεις (bouncing ή porpoising) στις ταχείες καμπές με αποτέλεσμα οι οδηγοί να αναγκάζονται για να μην χάσουν τον έλεγχο, να σηκώνουν πολύ το πόδι από το γκάζι κατά τη διαγραφή τους. Μάλιστα παρατηρήθηκε και υπερθέρμανση των πίσω-κινητήριων ελαστικών, λόγω της απώλειας φορτίου κατά τις προαναφερθείσες αναπηδήσεις.
Χαρακτηριστικά αναφέρουμε κάτι ευρέως γνωστό, ότι στη Βαρκελώνη στην τελευταία δεξιά καμπή που οδηγεί στην κεντρική ευθεία, ο Φερστάπεν πέρναγε flat out, ο Νόρις με το γκάζι ανοιγμένο στο 90% και οι ferraristi με μόλις 74%… Και αυτό φυσικά μεταφράζεται σε πολύ χαμένο χρόνο στην ευθεία.
Στον Καναδά πάλι, με το πακέτο της Ίμολα, φοβούμενοι τη βροχή σήκωσαν πολύ το μονοθέσιο με αποτέλεσμα αυτό να χάσει πολλή κάθετη δύναμη και δεν μπορούσαν για έναν ακόμη αγώνα να ζεστάνουν τα λάστιχα. Ο Λεκλέρ, εξάλλου, στον αγώνα είχε χάσει 80 ίππους για 15 γύρους, εξαιτίας “αρρυθμίας” του κινητήρα λόγω ελαττωματικής ηλεκτρονικής μονάδας.
Στην Αυστρία, όπου υπό άλλες συνθήκες η κατά τα άλλα πολύ σταθερή στο εμπρόσθιο μέρος Ferrari θα ήταν το φαβορί, η… υποβαθμισμένη SF24 έχανε πολύ χρόνο στο τρίτο σέκτορ. Προσπάθησαν να αναπληρώσουν πέφτοντας πολύ αργά στα φρένα, αλλά στο sprint παρατηρήθηκε υπερθέρμανση των δίσκων με συνέπεια να ζητηθεί από τους πιλότους να κάνουν lift and coast στις ευθείες (να σηκώνουν δηλαδή νωρίτερα το πόδι από το γκάζι και να ρολάρουν), ότι χειρότερο δηλαδή.
Φεύγει ο Καρντίλε – τεχνική αναδιάρθρωση
Μια εποχή τελειώνει για τη Ferrari με την αποχώρηση του Ενρίκο Καρντίλε, του αεροδυναμιστή που μαζί με τον Ντέιβιντ Σάντσεζ από τα πολυνίκη αγωνιστικά GT (458 GT2 και 488 GT3 και GTE) βρέθηκε έπειτα από επιλογή Μαρκιόνε “ουρανοκατέβατος” ως επικεφαλής αεροδυναμιστής στη Ferrari F1, στο τέλος του 2016, με το αιτιολογικό ότι “ο αέρας παντού είναι ίδιος”. Ο Καρντίλε έφτασε έως την τεχνική διεύθυνση και στις μέρες του μονάχα τα μονοθέσια του 2017, του 2018, του 2022 και, υπό αίρεση, αυτά του 2019 και 2024 ήταν επιτυχημένα, χωρίς ωστόσο να φτάσουν στην κατάκτηση κάποιου παγκόσμιου τίτλου.
Ο Καρντίλε φοβήθηκε το “καπέλωμα” στο οποίο ιδανικός είναι ο πιθανός νέος τεχνικός υπερσύμβουλος της Ferrari, Άντριαν Νιούι (που έχει στη διάθεση του έτοιμα τα συμβόλαια από τη Scuderia, αλλά μένει να βάλει την τελική υπογραφή) και έλαβε πλουσιοπάροχη πρόταση από την Aston Martin, και σύμφωνα με δημοσιεύματα ο Ιταλός πιάνει δουλειά εκεί τον Οκτώβριο.
Τον Οκτώβρη, εξάλλου, στη Ferrari πιάνει δουλειά ο προερχόμενος από τη Mercedes, Λοϊκ Σερά, που ουσιαστικά θα αντικαταστήσει τον Καρντίλε, με τη διαφορά ότι ο Σερά ειδικεύεται στη δυναμική του οχήματος, ενώ ο Καρντίλε, όπως αναφέραμε, είναι αεροδυναμιστής.
Όπως και να έχει, με το βαρύ downgrade της Βαρκελώνης, υπ’ ατμόν βρέθηκε ο, από το 2022, επικεφαλής αεροδυναμιστής, Ντιέγκο Τόντι. Όσο για τον Βασέρ, αυτό που έχουμε να πούμε είναι ότι πρέπει να τον αφήσουν στην ησυχία του να κάνει τη δουλειά του, ενώ ο Αντονέλο Κολέτα πρέπει φυσικά να παραμείνει στον τομέα Endurance.
Οι λύσεις που επιστρατεύονται για το Σίλβερστοουν
Σε μια προσπάθεια να λυθεί το πρόβλημα που προαναφέραμε, αυτό της υπερβολικής κάθετης δύναμης δηλαδή, για το Σίλβερστοουν επιστρατεύεται από τη Ferrari, ένας λιγότερο ισχυρός διαχύτης. Αλλά μην περιμένετε και θαύματα, καθώς η “αεροδυναμική” φύση της αγγλικής πίστας δεν ταιριάζει με τα εγγενή χαρακτηριστικά της SF24...
- Written by Σπύρος Πέττας
του Σπύρου Πέττα
Η επικράτηση του Σαρλ Λεκλέρ στον τόπο του, το Μονακό, ήταν τεράστια. Ήταν πρώτος σε κάθε δοκιμαστικά (με τη μόνη εξαίρεση του FP1, όπου και εκεί ήταν με άνεση ο ταχύτερος), και στον αγώνα άνοιγε κατά βούληση τη διαφορά του από τον δεύτερο Πιάστρι.
Βασιζόμενος στο ότι η Ferrari SF24 διαθέτει φέτος ένα εξαιρετικά σταθερό εμπρόσθιο μέρος, ο Μονεγάσκος είχε βδομάδες πριν προδιαγράψει τη νίκη του στην πατρίδα του.
Αυτή ήταν η 245η της Ferrari και η pole του Λεκλέρ ήταν η 250ή στην ιστορία της Scuderia.
Σημειωτέον ότι για το 2025, ο Φρεντ Βασέρ ζήτησε ένα νέο σασί, με αλλαγμένη τη θέση του οδηγού και ανάρτηση pull rod μπροστά για καλύτερες αεροδυναμικές ροές, κέρδος σε κατανομή βαρών από το χαμήλωμα του κέντρου βάρους, και μεγαλύτερη φόρτιση των εμπρόσθιων ελαστικών.