Η αλήθεια για τη Ferrari F1 2025 

 

του Σπύρου Πέττα

 

 

 

Η σχεδιαστική ομάδα και η τεχνική διεύθυνση του Λοϊκ Σερά με την ανικανότητά της έσκαψε τον λάκκο του Φρεντερίκ Βασέρ.

 

Όχι ότι δεν έκανε μεγάλα λάθη. Έδιωξε έναν άξιο και τίμιο άνθρωπο όπως ο Ενρίκο Καρντίλε και έφερε έναν από τη Mercedes που μέχρι στιγμής έχει δώσει τραγικά δείγματα γραφής.

 

Ο λόγος για τον Λοϊκ Σερά που έβαλε χέρι στην πίσω ανάρτηση πριν καν ξεκινήσει το πρωτάθλημα (επεμβαίνοντας στις ανασχετικές πάντα ράβδους στρέψης) και αυτή μαζί με το σασί και την μπροστά ανάρτηση εξελίχθηκε άμεσα στο ριζικό πρόβλημα ενός μονοθεσίου σχεδιασμένου απλά τόσο λάθος, ώστε να μην παίρνει αναβαθμίσεις παρά μόνο μπαλώματα.

 

Το φαιδρό της υπόθεσης είναι ότι ο Σερά στην αρχική απολογία του στη διοίκηση ισχυρίστηκε ότι το πρόβλημα είναι καθαρά αεροδυναμικό… Επίσης είναι αυτός που καιρό τώρα ψήνει τον Βασέρ ότι η Sf25 έχει ακόμη ξεκλείδωτο δυναμικό και ότι δεν επείγουν οι αναβαθμίσεις...

 

Φρεντ σε αγαπάμε αλλά όπως έστρωσες θα κοιμηθείς τώρα...

 

Για την τεχνική... αλκή του... Χάμιλτον θα μιλήσουμε άλλη ώρα…

 

 

Ferrari F1 2025: η Sf25 δεν επιδέχεται ουσιαστικών βελτιώσεων. Η χρονιά έχει χαθεί προ πολλού…

 

 

του Σπύρου Πέττα

 

 

Δεν αποκλείεται στο Καναδικό Grand Prix η Ferrari να φέρει τη διαβόητη νέα πίσω ανάρτηση αλλά και ένα νέο δάπεδο, ωστόσο το πρόβλημα της Sf25 είναι τόσο ριζικό και δομικό που δεν επιδέχεται ουσιαστικών βελτιώσεων και ήδη ο Χάμιλτον προτείνει να παρατήσουν την τρέχουσα χρονιά και να στραφούν με όλες τους τις δυνάμεις στο 2026.

 

Απαισιοδοξία και για το 2026

 

Όσο η σχεδιαστική ομάδα παραμένει η παρούσα, δηλαδή οι Φάμπιο Μοντέκι και Κοράντο Ονοράτο στο σασί και ο Ντιέγκο Τόντι στην αεροδυναμική, δύσκολα θα αλλάξουν θεαματικά οι τύχες της Scuderia. Το μεγάλο λάθος του Φρεντερίκ Βασέρ ήταν η άδικη απομάκρυνση του Ενρίκο Καρντίλε και μάλιστα σε μια κρίσιμη για τη γέννηση του νέου μονοθεσίου περίοδο.

 

Άσχημο το κλίμα μέσα στην ομάδα

 

Σε αυτό έχει συντείνει πολύ ο Χάμιλτον. Έπειτα από έναν αδικαιολόγητο αρχικό υπερβολικό ενθουσιασμό ο Άγγλος έχει απογοητευτεί και δημιουργεί προβλήματα κράζοντας την ομάδα. Φήμες θέλουν να μη μιλάνε με τον Λεκλέρ, ενώ ο Βασέρ, αφού ο Άγγλος έκανε τα δικά του, του έδωσε ultimatum: ή ακολουθείς ή φεύγεις, και πολύ καλά έκανε.

 

Όσο για την αγωνιστική σύγκριση των Λεκλέρ και Χάμιλτον η εικόνα είναι ξεκάθαρη προς το παρόν… Okay η Sf25 είναι ένα εν τη γενέσει του προβληματικό μονοθέσιο, αλλά αν ξέρει να στήνει, ας το στήσει...

 

 

 

Εισαγωγή στον Θρύλο: η Ferrari 499 p νικά για τρίτη συνεχόμενη φορά στο Λε Μαν. Τεράστιοι ο Γιφέι Γιε και ο Ρόμπερτ Κουμπίτσα

 

 

του Σπύρου Πέττα

 

 

Κάθε χρόνο γίνεται και καλύτερο. Παρά ένα μη ευνοϊκό Bop (της έκοψε πολλή δύναμη πάνω από τα 250 χλμ./ώρα - συγκεκριμένα μειώθηκε κατά 2,9% η μέγιστη ισχύς) η αεροδυναμική ανωτερότητα της Ferrari 499 p βρίσκει την κορυφαία έκφραση της στις τεράστιες ευθείες και ταχείες καμπές του Μαν και οι εκπληκτικοί πιλότοι της το εκμεταλλεύτηκαν στο έπακρο για να κάνουν ένα μνημειώδες 1-3-4 στον σημαντικότερο αγώνα της υφηλίου.

 

Πρωτεργάτες της ύστατης νίκης της Ferrari 499 p στο Λε Μαν, ο τρομερός ατάραχος συμπαθέστατος Κινεζούλης Γιφέι Γιε και ο αειθαλής Πολωνός Ρόμπερτ Κουμπίτσα.

 

Και λέμε ατάραχος γιατί ο Γιε αποτέλεσε την ήρεμη δύναμη του Λε Μαν 2025, κερδίζοντας έδαφος χωρίς το παραμικρό λάθος με μια οδήγηση που έρεε, κι ένα "ανδρικό" προσπέρασμα επί του Toyota του Χιρακάουα στα φρένα πριν το δεύτερο σικέιν της Μιλσάν κατά τη διάρκεια της νύχτας. Ηρωικός και ο Κουμπίτσα, έκανε προσπεράσματα τις πρώτες ώρες του αγώνα, και πήρε επάνω του τις κρίσιμες τέσσερις τελευταίες ώρες. Και ο πρωτάρης με τη Ferrari το 2025, ο Άγγλος Φιλ Χάνσον έλαμψε, τις πρώτες ώρες ιδίως, αν και έκανε και ένα λάθος όταν βγήκε στην καμπή Μιλσάν, τη νύχτα, επιτρέποντας στον διώκτη του, Τζέιμς Καλάντο, να τον προσπεράσει.

 

Για το νικητήριο αγωνιστικό, την επική μυθική και αξεπέραστη Ferrari 499 p, τα σχόλια απλά περιττεύουν. Ήδη έχει βάλει βάσιμη υποψηφιότητα για την ανάδειξή της ως το κορυφαίο αγωνιστικό όλων των εποχών, μαζί με τις Ferrari 330 P4, 312 p 1969 (για αισθητικούς λόγους) και 512 s, αλλά και τις Porsche 917 και 956 και 962…

 

Το τρομερό αντίπαλο δέος

 

Αυτή ήταν η Porsche 963 στα χέρια των Κέβιν Έστρε, Λόρενς Βαντούρ και Ματ Κάμπελ. Ο Έστρε ιδίως, παλεύοντας συνεχώς με το τιμόνι, ψαλίδιζε εντυπωσιακά τη διαφορά και κατάφερε σχεδόν να νικήσει όλες τις Ferrari μόνος του, αφήνοντας πίσω να μάχονται μεταξύ τους τις δύο κόκκινες εργοστασιακές Ferrari 499 p. Στο τέλος, όμως, τίποτε δεν μπορούσε να σταματήσει τον Κουμπίτσα, που άλλαξε και προληπτικά ελαστικά στην τελευταία στάση του στα πιτς.

 

Ο ανταγωνισμός

 

Φρενήρης. Η χρυσαφί Cadillac V Series.R στα χέρια του υπερταχύ Άγγλου Άλεξ Λιν σημείωσε, με τον οδηγό της να κινείται πάνω από το όριο, μια εκπληκτική pole position πατώντας συγκλονιστικά στις υπερταχείες καμπές Porsche, στο τρίτο sector της μυθικής πίστας. Στον αγώνα, ωστόσο τα αμερικανικά αγωνιστικά, τα Toyota, οι BMW, οι Alpine, τα Peugeot και οι Aston Martin Valkyrie υστέρησαν των υψηλών προσδοκιών που είχαν σχηματισθεί πριν τη μεγάλη αναμέτρηση…

 

Η σύγκριση με την F1

 

Η τραγική ελλειμματική F1 color papaya, και εάν εξαιρέσουμε το αναξιοκρατικό Bop της Fia, μπορεί μονάχα να ονειρευτεί τον τεχνολογικό πλουραλισμό, τον συναγωνισμό, τις συμμετοχές (από το 2026 η Genesis και από το 2027 και οι McLaren και Ford θα προστεθούν στο θεσμό) και το θέαμα του Wec. Η ομάδα της Ferrari F1 υστερεί χαρακτηριστικά έναντι αυτής του Wec, που είναι μια καλολαδωμένη μηχανή που θερίζει επικές νίκες και τίτλους...

 

Ο πρόεδρος και οι Κολέτα, Κανίτσο

 

Θερμά συγχαρητήρια στον υπέροχο πρόεδρο της Ferrari, τον Τζον Έλκαν (παρακολούθησε χαμογελαστός τα τελικά στάδια αγκαλιά με τον Γιε) που τόλμησε κάτι που ο Μοντεζέμολο (που άνανδρα επιτίθεται στη Ferrari F1) έτρεμε να πράξει. Να φέρει τη Scuderia στην κορυφαία κατηγορία των εκπληκτικών αγώνων αντοχής. Αλλά συγχαρητήρια αξίζουν και στον υπερπολυνίκη του Λε Μαν, τον υπέροχο αρχηγό του εγχειρήματος, Αντονέλο Κολέτα και τον τεχνικό πατέρα της Ferrari 499 p, τον τρομερό τεχνικό διευθυντή Φεντινάντο Κανίτσο, που μετά τον αγώνα έσπευσε να παρηγορήσει τον μεγάλο Αλεσάντρο Πιεργκουίντι.

 

Έκανα και εγώ ένα λάθος”…

 

Η φράση θα μπορούσε να ανήκει στον Πιεμοντέζο, που ήταν ο ανώτερος οδηγός σε απόδοση όλου του αγώνα (ακόμη και του Φουόκο...), και όδευε μαζί με τους Καλάντο και Τζοβινάτσι προς τη νίκη, αλλά έκανε κι αυτός ένα λάθος μπαίνοντας με πολλά χιλιόμετρα στον παράδρομο των πιτς, χάνοντας τον έλεγχο και πολύτιμο χρόνο. Του χρόνου πάλι...

 

Όλοι οι οδηγοί των Ferrari, και οι τέταρτοι Φουόκο, Μολίνα και Νίλσεν, έλαμψαν στις διάφορες φάσεις του μεγάλου αγώνα. Και έπεται συνέχεια στο Ιντερλάγκος στις 13 Ιουλίου με τη Ferrari να οδεύει ακάθεκτη προς την κατάκτηση των τίτλων.

 

Κλείνοντας, και αν μας επιτρέπετε, μια προσωπική πληροφορία: το 2023 παρακολουθήσαμε 20 συνολικά ώρες του μεγάλου αγώνα, το 2024 παρακολουθήσαμε 23 ώρες και το 2025 παρακολουθήσαμε και τις 24 ώρες του μεγάλου αγώνα με τη βοήθεια... έξι εσπρέσσο! Μετά τον αγώνα, μάλιστα, είχαμε ιδιαίτερα εγκάρδια συνομιλία με τον Φερντινάντο Κανίτσο! 

 

 

Τεράστιος Αλεσάντρο Πιεργκουίντι στις 6 ώρες του Spa: Καθολική επικράτηση της Ferrari στα Hypercar και τα GT

 

 

του Σπύρου Πέττα

 

 

Στα τελικά stints στο Σπα κάτι κλίκαρε μέσα στον Αλεσάντρο Πιεργκουίντι και ανέβηκε δύο επίπεδα σε απόδοση: υποσκέλισε μέσω των ανεφοδιασμών τους τεράστιους Φουόκο και Νίλσεν και πραγματοποίησε συγκλονιστικά προσπεράσματα όπως επί των BMW M V8 Hybrid, ένα εκ των οποίων σε απίθανο σημείο σε μια καμπή, αλλά και το διπλό από την εξωτερική στο bus stop chicane επί της Alpine του Μικ Σουμάχερ και της BMW του Φρινς. Μια επίδοση που έφερε στο μυαλό τον αξεπέραστο Τάτσιο Νουβολάρι...

 

Δική του και αυτή η νίκη, η τρίτη φετινή στους τρεις πρώτους αγώνες μετά τους θριάμβους του Κατάρ και της Ίμολα, μαζί με τους Τζέιμς Καλάντο και Αντόνιο Τζοβινάτσι που έδωσαν κι αυτοί μάχες.

 

Αυτή ήταν η έκτη νίκη στην καριέρα της αξεπέραστης Ferrari 499 p, ενός αγωνιστικού που βάζει βάσιμα υποψηφιότητα για το κορυφαίο όλων των εποχών μαζί με τις Ferrari 512 S, 312 p 1969 και Porsche 917.

 

Ήταν το 1972 όταν η Ferrari 312 pb είχε νικήσει και τους 12 αγώνες που είχε συμμετάσχει και η 499 p αντιγράφει τη δόξα της.

 

Στη δεύτερη θέση οι νικητές του Κατάρ, Νίλσεν, Μολίνα και Φουόκο, με τον Δανό να συγκρατεί ωραία προς το τέλος τον επερχόμενο Μικ Σουμάχερ, που στο Wec έχει ξαναγεννηθεί. 1-3 της Af Corse και της Ferrari 296 GT3 στα GT, με τους Ροβέρα, Εριό, Μαν στην πρώτη θέση και τρίτους πίσω από μια Mustang τους Ριγκόν, Καστελάτσι και Φλορ.

 

Οι τεχνικοί της Af Corse καθοδηγούμενοι από τον τρομερό τεχνικό διευθυντή, Φερντινάντο Κανίτσο και υπό τη θαλπωρή του μεγάλου Κάπο, Αντονέλο Κολέτα, άλλαξαν κάποια πραγματάκια στην 499 p και την έκαναν αίφνης 30% πιο γρήγορη.

 

Για το Σπα, είχε φορτωθεί με 12 επιπλέον κιλά από το αναξιοκρατικό BoP της Fia, και τώρα αναμένεται να φορτωθεί κι άλλο ενόψει του Λε Μαν...

Subcategories