Ferrari F1 2024: με το δεξί

Written by Σπύρος Πέττας

Published: 05 January 2024

 

 

του Σπύρου Πέττα

 

 

Η είδηση για τη νέα Ferrari SF24 που “τρέχει” στον εξομοιωτή είναι ότι οι απόψεις των Λεκλέρ και Σάινθ συγκλίνουν γι’ αυτήν και είναι πολύ θετικές.

 

Το μονοθέσιο κατά 95% είναι καινούριο, σε σχέση με τη Ferrari SF23 του 2023 που απέσπασε μια νίκη και 7 poles. Σύμφωνα με τις πληροφορίες μας η γεωμετρία της εμπρόσθιας ανάρτησης θα είναι τελείως αλλαγμένη, ενώ νέας σύλληψης θα είναι και ο διαχύτης. Διαφορετικό, φυσικά, θα είναι το σασί, αλλά και το κιβώτιο. Οι πλαϊνοί κώνοι παραμόρφωσης θα είναι τοποθετημένοι πιο χαμηλά, καθώς στο προηγούμενο μονοθέσιο παρενέβαιναν στην αεροδυναμική ροή, δημιουργώντας αεροδυναμικό μπλοκ και προκαλώντας φαινόμενα τυρβώδους ροής.

 

Άλλος στόχος, που δείχνει να έχει επιτευχθεί είναι η ελαχιστοποίηση της εμπρόσθιας επιφάνειας για την περαιτέρω μείωση της οπισθέλκουσας, ένα από τα σημεία άλλωστε ισχύος της Ferrari SF23.

 

Αυτό που κατανόησαν οι τεχνικοί της Ferrari, εντός του 2023, ήταν ότι πέρα από την απόλυτη επίδοση έπρεπε να αυξηθεί και το δέλτα αξιοποίησης ελαστικών του μονοθεσίου, το ωφέλιμο φάσμα αξιοποίησης δηλαδή.

 

Και οι αναβαθμίσεις από τη Σουζούκα και μετά (όπως το νέο δάπεδο με πιο ισχυρή τροφοδοσία με ροή αέρα του διαχύτη) ταιριάζουν πολύ στο οδηγικό στιλ του Λεκλέρ, που επέστρεψε στα αποτελέσματα αίγλης και ολκής όπως οι δεύτερες θέσεις σε Λας Βέγκας και Άμπου Ντάμπι.

 

Η συμβολή του Ντέιβιντ Τζορτζ

 

Σχετικά με τον κινητήρα, του οποίου η μέγιστη ισχύς έχει παγιωθεί στους περίπου 1140 ίππους, σημαντική είναι η επιρροή του Ντέιβιντ Τζορτζ, του Αμερικανού τεχνικού που αποκτήθηκε εντός του 2023 από τη Red Bull Honda, και ο οποίος έχει πολυσχιδή εμπλοκή και στο σασί (!). Ο Τζορτζ συνέστησε στους τεχνικούς της Ferrari μέρος της ηλεκτρικής ενέργειας να “κατεβαίνει” από το μέσον της ευθείας και μετά και όχι όλο από την αρχή της, κάτι που προηγουμένως προκαλούσε ιδιαίτερη φθορά των κινητήριων ελαστικών. Και από τη Μόντσα και μετά η εύστοχη αυτή αλλαγή απέδωσε.

 

Το δόγμα Βασέρ

 

Πολύ σημαντικό, άλλωστε, για τη Ferrari ήταν το δόγμα τεχνικής εξέλιξης του Φρεντερίκ Βασέρ που κατανόησε ότι η SF23 είχε ενδιαφέροντα peaks ταχύτητας και έπρεπε να εξελιχθεί περαιτέρω στην πίστα, ώστε να κατανοηθούν καλύτερα και στην πράξη τα προβλήματα για όταν το τεχνικό τιμ επέστρεφε στο σχεδιαστήριο. Κάτι εξαιρετικά σωστό, και το ακριβώς αντίθετο από αυτό που έπραξε ο ανεκδιήγητος Μπινότο διακόπτοντας την εξέλιξη της νικηφόρου F1-75 από τη Γαλλία και μετά...

ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΣΤΗ ΒΟΡΕΙΟ ΙΤΑΛΙΑ ΣΤΑ ΧΝΑΡΙΑ ΤΟΥ ΦΕΡΡΑΡΙ ΤΟΥ ΝΟΥΒΟΛΑΡΙ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΙΕΡΓΚΟΥΙΝΤΙ

Written by Σπύρος Πέττας

Published: 30 October 2023

 

 

 

Ένα νοσταλγικό οδοιπορικό στη Βόρειο Ιταλία, στα χνάρια της επικής δράσης του Έντζο Φεράρι, του μεγαλύτερου πιλότου όλων των εποχών Τάτσιο Νουβολάρι, του οποίου τον τάφο προσκυνήσαμε, και του πολυνίκους του Λε Μαν Αλεσάντρο Πιεργκουίντι.

 

Του Σπύρου Πέττα

ΜΑΝΤΟΒΑ

 

O Τάτσιο Νουβολάρι, o πιο επιφανής πολίτης της Μάντοβα, κατέκτησε 53 καταμετρημένες νίκες σε πρωταθληματικά και μη Grand Prix προ και μετά του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Οι συνθήκες τότε στους αγώνες ήταν πολύ πιο επικίνδυνες: δημόσιοι δρόμοι, χώμα, σκόνη και χαλίκι στο κακοτράχαλο οδόστρωμα, πολύ στενά ελαστικά, σχεδόν μηδαμινά μέτρα ασφαλείας και «θηριώδεις» ισχείς, της σφαίρας των τριακοσίων και άνω ίππων. Μιλάμε για τον Τάτσιο Νουβολάρι, τον μεγαλύτερο πιλότο όλων των εποχών, πολύ μεγαλύτερο σε όλα τα επίπεδα, τους αριθμούς και τις απόψεις από τον Σένα και τον Σουμάχερ, τον ημίθεο της οδήγησης…

 

Ο Νουβολάρι υπήρξε ο πρώτος που έθεσε πλαίσια αγωνιστικής οδήγησης που ισχύουν ακόμη και σήμερα. Ήταν η τεχνική της οδήγησης του στριψίματος του τιμονιού με σταυρωμένα, αλλά και σε ορθή γωνία σε σχέση με τον κορμό, τα χέρια, αυτό που στα αγγλικά καλείται «cross arm», και ο πρώτος διδάξας της προτοποθέτησης, δηλαδή της προκλητής πλαγιολίσθισης με απότομη στροφή του τιμονιού στην είσοδο και κατόπιν έλεγχος και έξοδος με ανάποδο τιμόνι, αλλιώς «ντεραπάζ», με πολλά – πολλά χιλιόμετρα την ώρα!

 

Το πρώτο σχολείο, ωστόσο, του Νουβολάρι ήταν οι μοτοσικλέτες. Με αυτές της αγγλικής Norton κατέκτησε εγχώρια πρωταθλήματα στην Ιταλία και συνολικά πάνω από 50 νίκες, ξεπερνώντας έτσι τις 103 του… Χάμιλτον. Η οδήγηση με μοτοσικλέτα οξύνει τις αισθήσεις και προσαρμόζει εκπληκτικά το σώμα και τα αντανακλαστικά στην κίνηση. Και ο Τάτσιο Νουβολάρι υπήρξε ο πρώτος γνωστός επιτυχημένος διδάξας. Με την έννοια ότι αφού κατέκτησε τίτλους στις μοτοσικλέτες, κατόπιν κατέκτησε και στα Grand Prix της προπολεμικής Formula 1. Τον ακολούθησαν και άλλοι, όπως ο «big little» Τζον Σέρτις, πρώτος και καλύτερος με επτά παγκόσμιους τίτλους στις μοτοσικλέτες και έναν στη Formula 1 (με Ferrari 156 «Direct Injection» το 1964 στον «τελικό θρίλερ» της Μαγκνταλένα Μιτσούκα στο Μεξικό), σε πολύ χαμηλότερη κλίμακα ο ηρωικός Μάικ Χέιλγουντ (βούτηξε στις φλόγες για να σώσει τον Νίκι Λάουντα στο Νίρμπουγκρινγκ το 1976, μαζί με τους Μερτσάριο και Λούνγκερ), ενώ τη δόξα του προσπάθησε, αλλά απέτυχε να μιμηθεί ολοκληρωμένα ο Βαλεντίνο Ρόσι.

 

Εναντίον του Βάρτσι…

 

Σε κάθε δράση υπάρχει και η αντίδραση. Ο μεγάλος αντίπαλος του Νουβολάρι ήταν ο Άκιλε Βάρτσι. Μανιοκαταθλιπτικός, γυναικάς, είχε άδοξο τέλος από υπερδοσολογία ναρκωτικών. Ωστόσο υπήρξε ένας μεγάλος καλλιτέχνις του τιμονιού και σημείωσε αντίστοιχες επιτυχίες. Με τον Νουβολάρι μοιράστηκαν τις νίκες, αλλά ο Νουβολάρι κέρδιζε πάντα το κάτι παραπάνω.

 

Η ιστορία με τα... «φώτα» των Mille Miglia του 1930 έχει περάσει στο θρύλο. Κανείς δεν μπορεί να εξιστορίσει με ακρίβεια αν είναι αλήθεια ή όχι. Αυτός θέλει τον Νουβολάρι να πλησιάζει κατά τη διάρκεια της νύχτας τον Βάρτσι με σβηστά τα φώτα και να τον προσπερνά εμβρόντητο με αναμμένα με σκοπό να τον αιφνιδιάσει!

 

Μεγαλοφυία εν δράσει…

 

Το 1932 στο Grand Prix του Μαυροβουνίου, σε ένα «κολασμένο» «σιρκουί» καλυμμένο με σκόνη ο Νουβολάρι έδειξε μια ακόμη πτυχή της ιδιοφυίας, του απαράμιλλου θάρρους του αν θέλετε. Ο θρύλος εξιστορεί ότι είχε ανακαλύψει μια «εναλλακτική» γραμμή μέσα από ένα... βενζινάδικο που του έδινε πλεονέκτημα καθώς περνούσε από εκεί με ασύλληπτη ταχύτητα (!) Περνούσε ακουμπώντας κάθε φορά ελαφρά με τις αντλίες βενζίνης... Ακουμπώντας κάθε φορά, χωρίς να εκραγούν, να χάσει τον έλεγχο ή να αποσυντεθεί το αγωνιστικό του... Και μάλλον ο θρύλος και εκείνη τη φορά ήταν αληθινός. Κάθε φορά... Κάθε φορά μέχρι να νικήσει!...

 

Στη Μόντσα την ίδια χρονιά, κατάφερε να περάσει με ακρίβεια χιλιοστού με 180 περίπου χλμ./ώρα ανάμεσα από δύο φλεγόμενα αγωνιστικά...

 

Στο σιρκουί του Ντόνινγκτον Παρκ το 1938, και αφού είχε πάρει μεταγραφή στην Auto Union, σε ένα «hairpin», δηλαδή πολύ κλειστή στροφή με λάδια, το εντόπιο είδωλο Ντικ Σίμαν είχε χάσει τον έλεγχο, αλλά ο Νουβολάρι διατήρησε τον έλεγχο μαγικά με μια... τερατώδη πλαγιολίσθιση για να κατακτήσει μια ακόμη πολύ μεγάλη νίκη.

 

Το Αριστούργημα…

 

Αποτελεί κοινή γνώση ότι η διασημότερη νίκη του Τάτσιο Νουβολάρι υπήρξε εκείνη στο μεγάλο Νίρμπουργκρινγκ το 1935, την αποκαλούμενη πίστα «Νορντσλάιφε», με μια «μουσειακή» Alfa Romeo P3, εναντίον των «διαστημικών» Mercedes και Auto Union της χιτλερικής Γερμανίας. Αφού έχασε πολύ έδαφος σε έναν ανεφοδιασμό, οδηγώντας σαν δαιμονισμένος, ανέκαμπτε πολλά δευτερόλεπτα σε κάθε γύρο, τους προσπέρασε και απέσπασε μια μεγαλειώδη νίκη.

 

Την επόμενη χρονιά, με την ίδια ξεπερασμένη P3 της Scuderia Ferrari, θα νικούσε τον ίδιο ανταγωνισμό σε ακόμη τέσσερις αγώνες, στη Βουδαπέστη, τη Βαρκελώνη, το Μιλάνο και το Λιβόρνο.

 

Η Εμμονή...

 

Ο Νουβολάρι τις μεγαλύτερες επιτυχίες του τις σημείωσε με τη Scuderia Ferrari του Έντζο Φεράρι. Πάντοτε συνιστούσε για τον «Κομεντατόρε», όπως ήταν το προσωνύμιο του Φεράρι, τον τέλειο οδηγό. Έγινε εμμονή για τον μεγάλο Γέρο του Μαρανέλο. Προσπάθησε να αναζητήσει τον Τάτσιο στα πρόσωπα των Μπαγκέτι (ο μόνος που έχει νικήσει το παρθενικό του Grand Prix, στη Ρεν το 1961) και Γκίνθερ, αλλά αυτός που πλησίασε τον Νουβολάρι πιο πολύ στα μάτια του Έντζο ήταν ο Ζιλ Βιλνέβ, όμως ο Βιλνέβ σε αντίθεση με τον Νουβολάρι δεν πέθανε στο κρεβάτι του σπιτιού του, αλλά στο Ζόλντερ. Σε αποτελέσματα, «ακροβατισμούς» και οδηγική αλκή τον πλησίασε πολύ ο Μίκαελ Σουμάχερ, ιδίως στα «χρυσά χρόνια» με τη Ferrari την περίοδο 2000 - 2004, αλλά ο Γερμανός υπολείπεται σαφώς σε αγωνιστικό ήθος και, συνολικά, τα κατορθώματά του είναι μικρότερα από εκείνα του Νουβολάρι, αν αντιπαραβάλουμε και τις συνθήκες...

 

«Ferrari sono pronto»…

 

Ο άνθρωπος φτάνει κάποια στιγμή σε μια ηλικία που ξεχειλίζει από ικανότητα και διάθεση να πραγματοποιήσει και άλλα πράγματα με όσο, πολύ ή λίγο ο Θεός Κρίνει, χρόνο του απομένει. Αυτό το στάδιο πιθανώς διένυε ο Νουβολάρι μετά τον δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Παρότι η υγεία του δεν ήταν καλή, υπέφερε βλέπετε από φυματίωση την οποία δυσχέραιναν τα καυσαέρια των αγωνιστικών αυτοκινήτων που εισέπνεε, ήθελε να επιστρέψει στην ενεργό δράση και να νικήσει ξανά. «Ferrari sono pronto»… «Φεράρι, είμαι έτοιμος»... είπε στον Έντζο Φεράρι και αυτός του διέθεσε μια 166 Spyder Corsa για τα Mille Miglia του 1949...

 

Ο «διάβολος» έπιασε δουλειά... Προηγήθηκε κατά πολύ για μεγάλο διάστημα του αγώνα, αλλά μια βλάβη σε μια αντλία βενζίνης τον οδήγησε σε εγκατάλειψη, βυθίζοντας σε πένθος την αγωνιστική Ιταλία. «Την επόμενη φορά» τον παρηγόρησε ο Φεράρι. «Φεράρι, Τέτοιες ευκαιρίες δεν παρουσιάζονται ξανά» του απάντησε ο Νουβολάρι. Λίγους μήνες μετά θα πέθαινε...

 

ΤΟΡΤΟΝΑ

 

Η όμορφη πόλη των 30.000 κατοίκων, που εδρεύει στο γεωγραφικό διαμέρισμα του Πιεμόντε, το οποίο έχει για πρωτεύουσα το Τορίνο, είναι ο τόπος καταγωγής του θριαμβευτή του Λε Μαν το 2023, με την αθάνατη πολεμική μηχανή που ακούει στο όνομα Ferrari 499 p, Αλεσάντρο Πιεργκουίντι.

 

Ο άθλος του Πιεργκουίντι στο Μαν πλησιάζει πολύ τα κατορθώματα του προκατόχου του, Τάτσιο Νουβολάρι. Αλλά και πολλά δικά του στο αγωνιστικό πανόραμα των GT, στο Wec, όπου ήδη προσμετρά τρεις παγκόσμιους τίτλους Οδηγών, τις χρονιές 2017, 2021 και 2022, και σε άλλους παρεμφερείς θεσμούς.

 

Στο Μαν στο βρεγμένο τη νύχτα ο Αλεσάντρο, που στις φλέβες του δεν κυλάει αίμα αλλά… πάγος, γύρναγε σαν άλλος Ζιλ Βιλνέβ στο Γουότκινς Γκλεν το 1979, δέκα δευτερόλεπτα (!) το γύρο ταχύτερα από όλους τους αντιπάλους του, συμπεριλαμβανόμενης και της έτερης 499 p, με το νούμερο 50, και οδηγούς τον ταχύτατο Φουόκο και τους πάντοτε υπολογίσιμους Νίλσεν και Μολίνα…

 

Κάποια στιγμή ο ήρωας μας βρήκε στο διάβα του μια 488 GT Ferrari να κάνει τετ-α-κε ακριβώς μπροστά του και βγήκε επίτηδες, γυρνώντας, από την πίστα γιατί αλλιώς θα έπεφτε πάνω της…

 

Έμεινε καρτερικά δύο ολόκληρα λεπτά να περιμένει τον γερανό να τον βάλει ξανά στην πίστα, και, όταν ξαναπάτησε άσφαλτο, μείωσε εκ νέου τη διαφορά από τους διώκτες του.

 

Θα έκανε πάλι το ίδιο, γύρισε δηλαδή ξανά τον αγώνα υπέρ της Ferrari, όταν μετά από ένα προβληματικό πιτ στοπ θα έπεφτε εκ νέου πίσω, ενώ έπρεπε να κάνει reset τον τρίλιτρο V6 κινητήρα συνολικής απόδοσης 960 ίππων και σύλληψης του Κοράντο Ιότι, της 499 p.

 

Δικό του, ακολούθως, και το προσπέρασμα επί του Μπουεμί από την εξωτερική στα φρένα και δικό του το ιστορικό τελευταίο stint… Άθλος όχι αστεία...

 

Ο Πιεργκουίντι οδηγεί μανιασμένα σαν… σκύλος, και όλοι στην Τορτόνα μαρτυρούν πόσο αποφασισμένος από μικρός ήταν να πετύχει στην καριέρα του, και τα κατάφερε θαυμάσια.

 

...Και σίγουρα είναι ένας από τους αυθεντικούς συνεχιστές του Νουβολάρι, όπως οι Βιλνέβ, Αντρέτι, Λάουντα, Σέρτις, Αλεζί, Λεκλέρ και Σουμάχερ.

 

Και όλοι αυτοί έχουν ένα κοινό σημείο: τη θρυλική Scuderia Ferrari...

Τα σχέδια της Ferrari για το Wec για το 2024

Written by Σπύρος Πέττας

Published: 15 November 2023

 

του Σπύρου Πέττα

 

 

Η ιστορική αυτή σεζόν που σήμανε την επιστροφή της Ferrari στην κορυφαία κατηγορία στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Αντοχής (Wec), έπειτα από 50 ολόκληρα χρόνια, έκλεισε πολύ θετικά για τη Scuderia καθώς κατέλαβε τη δεύτερη θέση στο πρωτάθλημα, τα πληρώματα της κατετάγησαν στις θέσεις 3 και 4, ενώ κατέκτησε έπειτα από 58 χρόνια τη νίκη στη γενική στο Λε Μαν (φωτό).

 

Τώρα στη Ferrari Competizioni GT ετοιμάζουν το 2024 και όπως άφησαν να εννοηθεί οι πρώτες αναβαθμίσεις στη νικηφόρο στο Λε Μαν, Ferrari 499 p, θα έλθουν μετά τους πρώτους αγώνες της νέας σεζόν, αφού “ζυγίσουν” ποιοι ακριβώς τομείς χρειάζονται βελτίωση και πώς έτσι θα έχουν το μεγαλύτερο όφελος σε αξιοπιστία και επίδοση.

 

Σίγουρα, ένας από αυτούς είναι οι αναρτήσεις και η αξιοποίηση των ελαστικών και στον τελευταίο αγώνα στο Μπαχρέιν η Ferrari επέδειξε μεγάλες βελτιώσεις στον τομέα αυτόν. Όπως έχει φανεί, η αεροδυναμική απόδοση της 499 p ταιριάζει περισσότερο σε ανοικτές πίστες όπως το Λε Μαν και το Σπα.

 

Παράλληλα ανοικτά είναι και τα σχέδια για να τρέξουν το 2024 και μια τρίτη ιδιωτική 499 p, για την οποία ενδέχεται να οδηγήσουν ο ταχύτατος Ρόμπερτ Σβάρτσμαν και η τρομερή Λιλού Γουαντού, που “έσκισαν” στο τιμόνι του κόκκινου πρωτοτύπου στο ρούκι τεστ του Μπαχρέιν. Προς το παρόν μια συμμετοχή στην Imsa στην Αμερική αποκλείεται.

 

Οι συνθέσεις, μάλιστα, των δύο κύριων 499 p αναμένεται να παραμείνουν ίδιες, καθώς ο επικεφαλής Αντονέλο Κολέτα δηλώνει πολύ ευχαριστημένος από τα πληρώματα του, και μάλιστα με το τελείωμα της σεζόν η Ferrari σύναψε πολυετές συμβόλαιο με τον ταχύτατο Δανό Νίκλας Νίλσεν.

Η στρατηγική αναβαθμίσεων της Ferrari F1 εν όψει του 2024

Written by Σπύρος Πέττας

Published: 20 September 2023

 

 

του Σπύρου Πέττα

 

Ο Φρεντερίκ Βασέρ, ο Ενρίκο Καρντίλε και το πολυάριθμο επιτελείο τους, έχουν αποφασίσει να κατεβάζουν συνεχώς αναβαθμίσεις εν όψει του 2024 στους τελευταίους αγώνες του 2023 στην πίστα, ώστε να μην υπάρξουν ξανά τα διαβόητα προβλήματα με το correlation που έπληξαν την αρχική έκδοση της Ferrari SF23.

 

Έπειτα από τον περιφανή και επικό θρίαμβο στη Σιγκαπούρη, που διέκοψε θεαματικά την ηγεμονία της Red Bull Honda που διαρκούσε 16 συναπτούς αγώνες, η Ferrari οδεύει τώρα με συγκρατημένη αισιοδοξία στη Σουζούκα, κατεβάζοντας ένα βαρύτατα τροποποιημένο δάπεδο με νέα κανάλια Venturi.

 

Παράλληλα, ο Βασέρ αποκάλυψε ότι το μονοθέσιο του 2024 θα είναι αρκετά διαφορετικό από αυτό του 2023, και μάλιστα θα φέρει νέο σασί και κιβώτιο.

 

Τί ήταν όμως αυτό που έκανε τη Ferrari SF23 να “πετάει” στη Σιγκαπούρη;

 

Ήταν οι επιτυχημένες τροποποιήσεις στις αναρτήσεις με στόχο να διατηρείται σε κάθε φάση και κατά το δυνατόν παράλληλο το μονοθέσιο με το έδαφος, ώστε να αποδίδουν ανενόχλητα τα κανάλια Venturi. Επίσης οι επιμέρους ρυθμίσεις ήταν πολύ επιτυχημένες, ενώ βοηθάει και η εξέλιξη του υβριδικού συστήματος που αποδίδει την ενέργειά του σε όλη την ευθεία.