Πρόβλεψη F1 2022

Written by Σπύρος Πέττας

Published: 10 September 2021

 

Για το 2022 μπορούμε να προβλέψουμε από τώρα τριπλή μονομαχία για τον τίτλο μεταξύ Leclerc, Russell και Hamilton, με τον Verstappen outsider πολυτελείας. Εξηγούμε το γιατί...

 

του Σπύρου Πέττα

 

 

To μόνο πρόβλημα της Ferrari είναι ο παθητικός team principal και πλέον και managing director Mattia Binotto. Απορίας άξιον γιατί ο πρόεδρος Elkan δεν παίρνει τη γενναία απόφαση και δεν τον αντικαθιστά εδώ και τώρα με τον πολυνίκη του Le Mans, Antonello Colleta… Αλλά μάλλον ο Γάτος Elkan, που αντιγράφει στις επιλογές του τον Enzo Ferrari (έδιωξε τον ακριβό Vettel – 36 εκατομμύρια έπαιρνε - για τον πολύ θετικό, ουσιαστικό και φτηνότερο Sainz και έφερε τη Ferrari με Hypercar στο Le Mans το 2023 – μια είδηση που προκάλεσε πάταγο στο χώρο της αυτοκίνησης...) θέλει τον Coletta για τη νίκη Γενικής στο Le Mans και στο WEC από το 2023 και μετά, ενώ βάζει και σωστά σε δεύτερη μοίρα την F1...

 

Ο Coletta, που το όνομα του οποίου σε κάποιους ίσως προκαλεί πολύ λανθασμένα θυμηδία είναι πολύ ικανός και ανταγωνιστικός. Σε συνεργασία με τον άρτιο εκπληκτικό Παντοβάνο βελτιωτή Michelotto, ο Coletta έχει καταφέρει η Ferrari να νικήσει στο Le Mans στην κλάση με τον ακραίο ανταγωνισμό των Chevrolet, Porsche, Aston Martin, Ford, το 2012, το 2014, το 2019 και τώρα το 2021.

 

Η F1 είναι ανέκδοτο δίπλα στους αγώνες αντοχής. Εκεί τρέχουν flat out 24 ώρες το 24ωρο με νύχτα ομίχλη κίνηση και καταρρακτώδη βροχή (παρεπιπτόντως συγχαρητήρια στους Brawn και Domenicalli για την παρωδία φιάσκο του Spa 2021…). Στους αγώνες αντοχής οι τεχνολογικές ελευθερίες και οι αγωνιστικές σχολές κάθε χώρας βρίσκουν την κορυφαία έκφρασή τους και το 2023 με Ferrari, Porsche, Audi και Toyota στο κορυφαίο επίπεδο αναμένεται σφαγή.

 

Στα μεγάλα συν ωστόσο του Binotto (που σε αντίθεση με ότι διαδίδουν κάποιοι ποτέ δεν είδαμε με καλό μάτι), και πρέπει να του το πιστώσουμε αυτό, είναι ότι προστατεύει τα κεφάλια των από κάτω του όπως ο σπουδαίος αεροδυναμιστής Enrico Cardile. “Δεν κάνεις ένα μονοθέσιο ταχύτερο απολύοντας κόσμο” είναι μια φράση που αποδίδεται στον Binotto που δεν είναι μηχανικός κινητήρων όπως έχουν γράψει και νομίσει λανθασμένα πολλοί, αλλά manager human resources και δεν είναι πολιτικός...

 

ΤΟ 2022

 

Άτυπο φαβορί ο Russell, ο Hamilton και ο Leclerc που στο πρώτο stint στο Silverstone επέδειξε οδηγικό μεγαλείο θυμίζοντας Jean Alesi. Μετά με τη hard γόμα και εξαιτίας του ότι έπρεπε να κόψει εξαιτίας της μεγάλης κατανάλωσης λόγω το μεγάλου drag που έχει μείνει προίκα από πέρσι, ο ρυθμός δεν ήταν καλός και η αλήθεια είναι ότι τον έσπασε ο Hamilton. Η Ferrari το 2022 θα διαθέτει έναν υπερκινητήρα φτάνει αυτός να είναι αξιόπιστος καθώς φέρει πολλές καινοτομίες. Στο Maranello ο Wolf Zimmerman και το επιτελείο του προσπαθούν να εισάγουν τον συμπιεστή μόνο ή ακόμη και το turbo, στην εισαγωγή, προσπαθούν να αυξήσουν το χρόνο έγχυσης καυσίμου και την πίεση και ορκίζονται ότι μπορούν να επιτύχουν την επαρκή ψύξη με μια νέα πατέντα στο intercooler. Αν όντως χρησιμοποιηθεί και δουλέψει θα μιλάμε για την επιτομή της μηχανολογίας για τα επόμενα 20 χρόνια.

 

Εδώ πάντως ο Elkan φυλάει τους καλύτερους για το Le Mans (βλέπε Corrado Iotti, υπεύθυνος για τον κινητήρα του Le Mans 2023 και για τα τρομερά διπολικά μοτέρ των Ferrari F1 του 2018 και του 2019...) και αφήνει την τύχη της F1 στον καλό άνθρωπο αλλά όχι ιδιοφυία Enrico Gualtieri.

 

H Red Bull αναμένεται εκ νέου πολύ δυνατή αλλά λίγο πεσμένη επειδή θα εξελίσσει πλέον μόνη της το εκπληκτικό μοτέρ της Honda και δεν θα έχει έναν κατασκευαστή δίπλα της. Μάλιστα γι' αυτό προσέλαβε μια στρατιά τεχνικών από τη Mercedes. Η Mercedes είναι με τη σειρά της κι αυτή φαβορί, αλλά έχασε εδώ και καιρό Aldo Costa (πήγε στην Dallara που συνεργάζεται στενά με τη Ferrari) και Andy Cowel που και οι δύο δέχθηκαν αμά τη αποχώρησή τους από τη Mercedes διπλάσια σε λεφτά πρόταση από το Maranello αλλά και οι δύο αρνήθηκαν. Η αιμορραγία τεχνικών θα κοστίσει αναπόφευκτα στη Mercedes αλλά οδηγικά ενισχύεται πολύ με τον απίθανο και αρχοντικό George Russell, που με τον Hamilton συνθέτουν ένα πανίσχυρο οδηγικό δίδυμο. Προσέξτε λίγο την Aston Martin που πήρε τον επικεφαλής αεροδυναμιστή της Red Bull, Dan Fallows, αλλά και την Alpine και τη McLaren Μercedes στην οποία η κούρα του μεθοδικού Andreas Seidl συνεχίζεται... Το ίδιο και για τη σχετικά ανεβασμένη Williams και τον Jost Capito...

 

Αν θέλετε μια τελική πρόβλεψη για το 2022 αυτή είναι μονομαχία των Russell, Hamilton και Leclerc για τον τίτλο των Οδηγών και μονομαχία Ferrari και Mercedes γι' αυτόν των Κατασκευαστών...

Επική διπλή επικράτηση της Ferrari στο Le Mans

Written by Σπύρος Πέττας

Published: 30 August 2021

 

 

Στις κλάσεις LM GTE PRO και LM GTE AM με τον ακραίο ανταγωνισμό η Ferrari επικράτησε εμφατικά με την 488 GTE EVO χάρη στην πολυνίκη ομάδα AF Corse

 

του Σπύρου Πέττα

 

Αρχές της προηγούμενης χρονιάς η Ferrari έκανε πάταγο στο χώρο των αγώνων και της αυτοκίνησης γενικότερα, ανακοινώνοντας ότι θα τρέξει στο κορυφαίο επίπεδο στις 24 ώρες του Le Mans το 2023 με ένα Hypercar.

 

Δεν είναι τυχαίο ότι φέτος την εκκίνηση στο μεγάλο αγώνα που διεξάγεται στην κεντρική Γαλλία στα περίχωρα της πόλης Sartre, έδωσε ο πρόεδρος της Ferrari, John Elkan που τόνισε πόσο σημαντικός είναι ο αγώνας για το παρελθόν αλλά κυρίως για το μέλλον της Ferrari.

 

Και ο Elkan απεδείχθη... γουρλής, καθώς στην κλάση LM GTE PRO, επικράτησαν οι James Calado, Alessandro Pierguidi και Come Ledogar και στην κατώτερη κλάση LM GTE AM, οι Nicklas Nielsen, Francois Perrodo και Alessio Rovera, όλοι στο τιμόνι της εξελιγμένης από τον Παντοβάνο βελτιωτή Michelotto Ferrari 488 GTE Evo.

 

Οι Ferrari ήλεγξαν τον αγώνα από το προβάδισμα και αυτό παρά κάποιες περιοριστικές ντιρεκτίβες που τις υπέβαλε η Fia, έπειτα από παρέμβαση της Porsche. Στις δύο κλάσεις με τον ακραίο ανταγωνισμό των Chevrolet Corvette, Porsche 911, Aston Martin DB9 και Ford GT, οι Ferrari 488 επέβαλαν το ρυθμό τους και μονάχα κατά τη νύχτα τις δυσκόλεψαν κάπως οι Corvette. Ωστόσο οι Ferrari υπήρξαν ανώτερες και έτσι πήραν ρεβάνς για την ήττα στην Daytona.

 

Να σημειώσουμε ότι αυτές ήταν η 37η και 38η επικράτηση της Ferrari στο Le Mans, με 9 νίκες γενικής και 29 νίκες κλάσης...

 

Στον διπλανό πίνακα όλες οι νίκες γενικής της Scuderia στο Le Mans.

 

 

1949 – Chinetti, Selsdon – Ferrari 166 MM

1954 – Gonzalez, Tintignant - Ferrari 375 Plus

1958 – P.Hill, Gendebien - Ferrari 250 Testa Rossa

1960 – Frere, Gendebien – Ferrari Tr60

1961 – P.Hill, Gendebien – Ferrari Tr61

1962 – P.Hill, Gendebien – Ferrari 330 Tri

1963 – Scarfiotti, Bandini – Ferrari 250 P

1964 – Guichet, Vaccarella – Ferrari 275 P

1965 – Ridnt, Gregory – Ferrari 250 Le Mans

Kimi Raikkonen Freestyle Genious

Written by Σπύρος Πέττας

Published: 04 September 2021

 

 

Μια αναδρομή στα καλύτερα χρόνια του Kimi Mathias Raikkonen του τελευταίου μάγου του τιμονιού και παγκόσμιου πρωταθλητή με Ferrari το 2007 που αποχωρεί στο τέλος της χρονιάς από την ενεργό δράση. Συν μια ενδελεχής ανάλυση στο οδηγικό του στιλ που κυριολεκτικά εκπλήσσει...

 

του Σπύρου Πέττα

 

 

“O Kimi όπως αποδεικνύει η τηλεμετρία είναι πιο γρήγορος στις κινήσεις του και από τον Senna και από τον Schumacher. Είναι κυριολεκτικά φαινόμενο”. Έτσι μαρτυρούσαν μ' ένα στόμα μια φωνή οι μηχανικοί της McLaren και της Ferrari που δούλεψαν μαζί με τον Φινλανδό παγκόσμιο πρωταθλητή του 2007.

 

Και αυτό μαρτυρά πολλά, καθώς οι Senna και Schumacher υπήρξαν οι κορυφαίοι της γενιάς τους. Το 2007 με τη φαινομενική Ferrari F2007 των Νικόλα Τομπάζη και Aldo Costa ο Kimi κατάφερε να νικήσει τον Alonso στο απόγειό του, το φαινόμενο Hamilton σε ένα μοναδικό ντεμπούτο και τον Massa. Κατάφερε να το κάνει για τους πρώτους δύο με ένα μόλις βαθμό διαφορά και αυτό μαρτυρά την τιτανομαχία που διαδραματίσθηκε εκείνη την επεισοδιακή χρονιά υπό τη σκιά του σκανδάλου Stepneygate.

 

Μια από τις μεγάλες δυνάμεις του Kimi είναι ότι δεν τον νοιάζει τι γνώμη έχουν οι άλλοι γι' αυτόν, καθώς και ότι δεν το βάζει ποτέ κάτω και πιστεύει ακράδαντα στον εαυτό του. Έχει απλή σκέψη και λιτό λόγο. “Δε μιλάει αλλά πατάει γκάζι. Τον λατρεύω” είχε πει γι' αυτόν ο προκάτοχός του και πολύ μεγάλος οδηγός με τη δική του σειρά, Mika Hakkinen. “Έχει ένα ταλέντο θείο δώρο και τα συναισθήματα ενός παγιοκαταψύκτη” είχε δηλώσει γι' αυτόν ο αμίμητος Niki Lauda.

 

Στο ντεμπούτο του στη Formula 1 το 2001, έπειτα από εικοσιτρείς μόλις αγώνες σε κατώτερες εκπαιδευτικές Formulae, όπως η Formula Renault, έκανε πάταγο. Ξεχώρισε για πρώτη φορά στο testing session του Mugello με Sauber Ferrari εντυπωσιάζοντας τον Michael Schumacher και ήταν η πρώτη φορά που διαβάσαμε το όνομά του στη Gazzetta dello Sport. Υπό καθεστώς μεγάλου σκεπτικισμού, καθώς οι εικοσιτρείς αυτοί αγώνες δεν αποτελούσαν δα και καμιά σημαντική εμπειρία κάνει τον άθλο στο ντεμπούτο του στη Μελβούρνη κατακτώντας μια εξαίσια τέταρτη θέση.

 

Η χρονιά κινείται σε εξαιρετικούς ρυθμούς και ο Ron Dennis της McLaren Mercedes, που πάντοτε ήξερε τί ήθελε όσον αφορά τους οδηγούς του και αμέσως τους έπαιρνε, τον “αρπάζει” από τον Peter Sauber. Με το ασημί μονοθέσιο το 2002 κυριαρχεί στη Γαλλία στο Magny Cours, αλλά πατάει λάδια στο “hairpin” έχει μια έξοδο και η νίκη χαρίζεται στον Schumacher που έτσι στέφεται παγκόσμιος πρωταθλητής έξι αγώνες πριν το τέλος ισοφαρίζοντας σε τίτλους τον μυθικό Fangio με πέντε τίτλους.

 

Το 2003 στη Μαλαισία ο ήρωάς μας κυριαρχεί εκμεταλλευόμενος άριστα την ανωτερότητα των ελαστικών της Michelin στη “λαστιχοφάγο” άσφαλτο της Sepang και κατακτά μια λαμπρή νίκη, την πρώτη του. Θα διεκδικήσει τον τίτλο με την McLaren MP4/17 D Mercedes, μέχρι στον τελευταίο αγώνα της χρονιάς, αλλά αυτός θα πάει για τρεις μόλις βαθμούς στον Schumacher με την ανώτερη στις ταχείες πίστες Ferrari F2003 GA με το πολύ μακρύ μεταξόνιο.

 

Το 2004 νικά στο Spa, όπου τα επόμενα χρόνια κυριαρχεί. Γενικά σε “ρευστές” πίστες με ταχείες καμπές ξεχωρίζει από τους αντιπάλους του. Το 2005 κατακτά 7 νίκες και νικά έναν διόλου ευκαταφρόνητο αντίπαλο όπως ο Montoya αλλά ο τίτλος πάει στον Alonso με τη Renault.

 

ΤΟ 2007

 

Εκείνη τη χρονιά παίρνει τη μεγάλη μεταγραφή στη Ferrari με ομόσταβλο τον Felipe Massa. Ξεκινά εκπληκτικά κυριαρχώντας στη Μελβούρνη και η συνέχεια είναι ανάλογη με πέντε ακόμη νίκες και τον τίτλο. Στη Σαγκάη πιέζει τον Hamilton και τον νικά οδηγώντας τον στο λάθος. Η Ferrari του Todt από τη μεριά της αποδεικνύει ότι μπορεί να νικήσει και χωρίς τον Schumacher. “Είμαι τόσο χαρούμενος που σχεδόν πονάω” δηλώνει ο απίθανος Φινλανδός μετά το κατόρθωμά του.

 

Το 2008 η Ferrari επιλέγει τον Massa πολύ λανθασμένα για νούμερο ένα οδηγό και ο τίτλος χάνεται. Επίσης, ο ουσιαστικά “λίγος” (πάντοτε το λέγαμε) Stefano Domenicali επιλέγει τον Alonso στη θέση του Kimi για το 2010 και ο Φινλανδός πέφτει σε κατάθλιψη και το ρίχνει στο ποτό. Νικά ωστόσο το 2009 μαγικά, εκμεταλλευόμενος και την τελευταία ικμάδα του νεότευκτου Kers, στο Spa τον Fisichela.

 

Το 2010 και το 2011 είναι τα πέτρινα χρόνια. Πολύ... πιώμα και λίγο WRC και NASCAR. Επίσης χωρίζει με την πανέμορφη ξανθιά Μις Σκανδιναβία Jenny Dahlman και μένει μόνος για αρκετό καιρό μέχρι να γνωρίσει την επίσης πανέμορφη μελαχρινή Mintu που του χαρίζει δύο παιδιά και την οικογενειακή γαλήνη. Έτσι το 2012 επιστρέφει στη Formula 1 με τη Lotus Renault και παίρνει μια μεγάλη νίκη στο Abu Dabi επί του Alonso. Το 2013 ξεκινά με νίκη στη Μελβούρνη και γενικά με την άρτια αεροδυναμικά Lotus κάνει απίθανα πράγματα.

 

Το 2014 έρχεται η δίκαιη επιστροφή στη Ferrari. Τα μονοθέσια δεν είναι ανταγωνιστικά και νικά μόλις το 2018 τον Hamilton στο Austin. Γενικά σε πίστες όπως η αμερικανική με καμπές διαπρέπει.

 

Το 2019 πάει στην Alfa Romeo την οποία ανεβάζει και με την οποία μάχεται μέχρι και σήμερα. Πριν λίγες μέρες ανακοίνωσε ότι αποχωρεί στο τέλος του 2021 από την ενεργό δράση και αφήνει ένα μεγάλο κενό και πολλή στεναχώρια σε όλους εμάς τους οπαδούς του.

 

 

FREESTYLE GENIOUS

 

Ο Kimi επιδίδεται σε αστραπιαίες τοποθετήσεις με το τιμόνι στην είσοδο της στροφής και γενικά υπήρξε ένας πολύ μεγάλος καλλιτέχνης του τιμονιού “κεντώντας” με το βολάν. Επίσης υπήρξε μεγάλος άσσος στη βροχή...

 

Addio Grande Kimi. Θα μας λείψεις πολύ ιπτάμενε Φινλανδέ “μόρτη”...

Τα μυστικά της Ferrari SF21

Written by Σπύρος Πέττας

Published: 20 August 2021

 

 

 

Οι αεροδυναμιστές της Ferrari καθοδηγούμενοι από τους πολύ ικανούς Enrico Cardile και David Sanchez δεν παύουν ποτέ να εκπλήσσουν με τη φαντασία τους...

 

του Σπύρου Πέττα

 

Από το 2017, τη χρονιά δηλαδή που οι Enrico Cardile και David Sanchez προήχθησαν στο τμήμα της Formula 1 προερχόμενοι από τα αγωνιστικά GT της Ferrari, μια ακόμη ιδιοφυής κίνηση του εκλιπόντως Sergio Marcchione, η Ferrari έπειτα από κάποια χρόνια στασιμότητας επέστρεψε στην αεροδυναμική πρωτοπορία.

 

Ποιός μπορεί να ξεχάσει την επαναστατική SF70H του 2017 με το δάπεδο με τις σωληνώσεις που περιείχαν υγρά του κιβωτίου που κανείς δεν μπορούσε να καταλάβει πώς απέδιδε τόσο καλά όντας ζεστό σε μια περιοχή που χρειάζεται χαμηλή θερμοκρασία και υποπίεση; Να μην παραλείψουμε να αναφέρουμε ότι εκείνη η Ferrari F1 περιείχε ως πτερύγιο την πλαϊνή δομή παραμόρφωσης, ένα επιτυχημένο πρωτοποριακό σχήμα που ακολούθησαν όλες οι F1 τα επόμενα χρόνια.

 

Ποιός μπορεί να ξεχάσει συν τοις άλλοις, και την κομψή και διεισδυτική Ferrari SF71H με τη μικροαεροδυναμική και τις δύο μικρές πλαϊνές εισαγωγές;

 

Η αεροδυναμική πρωτοπορία συνεχίζεται και στη Ferrari SF21 που όπως αποκαλύφθηκε φέρει διπλό χυτό πτερύγιο τύπου Cape κάτω από το ρύγχος. Ένα ανώτερο μακρόστενο τριγωνικό που στόχο έχει να τροφοδοτήσει με ενισχυμένη αεροδυναμική ροή τους αεροφράκτες, και ένα κατώτερο ελαφρώς πιο πλατύ και σαφώς κοντύτερο, που ως στόχο έχει να τροφοδοτήσει με ενισχυμένη αεροδυναμική ροή το δάπεδο.

 

Το μπλοκ του κιβωτίου, εξάλλου, είναι μακρύτερο σε μια προσπάθεια να αυξηθεί για λίγα εκατοστά το μεταξόνιο, ώστε η SF21 να παραμείνει μεν ευέλικτη, αλλά να μην είναι τόσο “νευρική” στις αντιδράσεις της όσο η προηγούμενη SF1000 του 2020.

 

Το διαφορικό είναι ψηλότερα τοποθετημένο, κάτι που συνιστά απώλεια όσον αφορά το κέντρο βάρους, αλλά αυτή η επιλογή έγινε ώστε να υπάρχει μεγαλύτερος χώρος για να απελευθερωθούν οι αεροδυναμικές ροές του πίσω τμήματος του δαπέδου και του διαχύτη.

 

Η λύση αυτή φέρνει στο νου τη νικηφόρο Ferrari F10 του 2010 (πέντε νίκες, όλες με τον Alonso εκείνη τη χρονιά) στην οποία ο Aldo Costa είχε δώσει μια μικρή κλίση προς τα πάνω σε όλο το σύμπλεγμα κινητήρα – κιβωτίου, ώστε να δώσει περισσότερο χώρο στο διαχύτη.

 

Και ο κινητήρας του 2022 θα είναι πρωτοποριακός. Επιτέλους θα διαχωριστεί ο συμπιεστής από το turbo, και μάλιστα πληροφορίες θέλουν τον υπεύθυνο προωθημένης εξέλιξης Wolf Zimmerman, έναν ιδιοφυή τεχνικό που αποκτήθηκε από τη Mercedes το 2015, να έχει τοποθετήσει τον συμπιεστή στην εισαγωγή... Εξάλλου, ο Leclerc έχασε τη νίκη στο Silverstone λόγω του κακού ρυθμού με τη hard γόμα αλλά και της αυξημένης κατανάλωσης εξαιτίας του πολύ ακόμη drag που έχει μείνει προίκα από το 2020 εξαιτίας των περιορισμών. Μείνετε συντονισμένοι για πληροφορίες που δεν μπορείτε να βρείτε πουθενά παγκοσμίως...